Morela 'Bergeval® Aviclo' Prunus armeniaca „Bergeval Aviclo”

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Bergeval® Aviclo' - nowoczesna francuska odmiana z programu INRAE, licencjonowana przez CEP Innovation. Powstała ze skrzyżowania ORANGERED® 'Bhart' × 'Bergeron' (A 3950) i należy do grupy moreli ARAMIS® o zwiększonej odporności na szarkę (PPV). Drzewo rośnie średnio do silnie, pokrój jest półwzniesiony i tworzy długie, mocne pędy owoconośne. Kwitnienie jest późne, często w drugiej połowie kwietnia, kwiaty są białe i miododajne. Owoce dojrzewają średnio wcześnie, około 7 dni po ORANGERED®, w warunkach Czech zazwyczaj w lipcu. Masa podawana wynosi 65–75 g, średnica 4,5–5,5 cm, kształt kulisty do lekko owalnego. Skórka jest intensywnie pomarańczowa z czerwonym rumieńcem pokrywającym około 50–60 % powierzchni. Miąższ jest pomarańczowy, bardzo twardy do chrupkiego, soczysty, kwaskowato-słodki i aromatyczny, pestka zazwyczaj dobrze się oddziela. Przy pełnej dojrzałości może pojawić się pękanie w zagłębieniu przy szypułce, dlatego często zbiera się je nieco twardsze. W kuchni znajduje zastosowanie świeża, do ciast, kompotów, dżemów i do suszenia. Owoce naturalnie zawierają błonnik, potas i karotenoidy, w tym beta-karoten.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli

Autor: Nikol | Rewizja: 22.1. 2026