Morela 'Bora' Prunus armeniaca 'Bora'

Opis szczegółowy produktu

Morela 'Bora' - wczesna odmiana moreli pochodzenia włoskiego, kojarzona z regionem Bolonii. W opisach uprawowych ceniona jest za wcześniejsze dojrzewanie, duże owoce, dobrą jakość miąższu i regularne owocowanie. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy bardziej zwartą, dobrze formowalną koronę. Kwitnie wcześnie na wiosnę, najczęściej w marcu-kwietniu, białymi lub lekko różowawymi kwiatami. W przypadku tej odmiany w źródłach komercyjnych wielokrotnie podaje się, że jest częściowo samopylna, dlatego dla pewniejszego i bardziej wyrównanego plonowania zalecana jest bliskość innej odmiany moreli o tym samym terminie kwitnienia. Owoce są duże, owalne lub szeroko owalne, ze skórką pomarańczową, a czasem z delikatnym czerwonym odcieniem po stronie nasłonecznionej. Miąższ jest pomarańczowy, jędrniejszy, soczysty i przyjemnie aromatyczny, o smaku słodkim do słodko-kwaśnego. Pestka oddziela się stosunkowo dobrze. Zbiory odbywają się w zależności od lokalizacji od połowy czerwca do początku lipca. Owoce są cenione również za to, że dobrze utrzymują się na drzewie i nie opadają łatwo nawet podczas wietrznej pogody. Nadają się do bezpośredniego spożycia, do kompotów, na dżemy i do dalszego domowego przetwórstwa. Zawierają naturalne cukry, błonnik, beta-karoten, witaminę C i potas. W opisach uprawy podaje się również wyższą odporność na wirus szarki.

Uprawa: Wymagają gleb lżejszych do średnio ciężkich, głębokich i bardzo dobrze przepuszczalnych o wysokiej zawartości próchnicy, przy czym optymalna jest reakcja gleby neutralna do słabo zasadowej. Nieodpowiednie są gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe, w których cierpi system korzeniowy i zwiększa się ryzyko chorób grzybowych. Stanowisko musi być w pełni słoneczne, ciepłe i osłonięte od zimnych wiatrów, idealnie na łagodnym zboczu lub w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Przy sadzeniu więcej drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów, w zależności od siły wzrostu podkładki. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresie długotrwałej suszy, przy czym morele nie znoszą nadmiernego nawodnienia, dlatego woda powinna być dostarczana w mniejszych dawkach, ale do głębokości. Nawożenie przeprowadza się przede wszystkim wiosną przed ruszeniem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej kompostem lub zbilansowanymi nawozami o niższej zawartości azotu, aby nie dochodziło do nadmiernego rozrostu kosztem plonowania. Cięcie moreli jest specyficzne i przeprowadza się je głównie po zbiorach, kiedy to wspiera się odnowę owoconośnego obrostu i zmniejsza ryzyko infekcji, przy czym silne cięcie zimowe nie jest wskazane. Morele są mrozoodporne tylko w ograniczonym zakresie, dlatego u młodych drzewek wskazana jest ochrona pnia i szyjki korzeniowej przed mrozem, a w chłodniejszych rejonach również wybór osłoniętego stanowiska.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.03.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy moreli