Morwa 'Sisyphus Everbearing Bombyx' Morus 'Sisyphus Everbearing Bombyx'

Opis szczegółowy produktu

Morwa 'Sisyphus Everbearing Bombyx' - owocowa odmiana morwy o stopniowym dojrzewaniu owoców w ciągu lata. Należy do rodzaju Morus, obejmującego zrzucające liście drzewa i krzewy pochodzące z cieplejszych rejonów Azji, Europy i Ameryki Północnej. Morwy od stuleci uprawia się dla jadalnych owoców oraz liści wykorzystywanych w hodowli jedwabnika morwowego. Ta odmiana otrzymała imię „Sisyphus” od mitologicznego bohatera ze względu na niestrudzoną zdolność do wielokrotnego owocowania – sezon zbioru zaczyna się już pod koniec wiosny i może trwać aż do pierwszych przymrozków. Odmiana łączy wyrazisty wygląd liści z wartością użytkową. Rośnie jako małe do średniej wielkości drzewo lub wielopniowy krzew o wysokości około 4–6 m i szerokości 3–5 m, zależnie od gleby, wilgotności, ciepła i cięcia. Korona jest luźna, dobrze rozgałęziona i z wiekiem daje przyjemny półcień. Liście są duże, świeżo zielone, o piłkowanym brzegu, na młodszych pędach często klapowane lub nieregularnie wykształcone. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu, są drobne, zielonkawe i niepozorne. Owoce dojrzewają stopniowo od czerwca do sierpnia. Są ciemne, soczyste, słodkie do lekko słodko-kwaskowatych, o miękkim miąższu i aromacie idealnym do bezpośredniego spożycia. Zawierają naturalne cukry, kwasy organiczne, antocyjany, błonnik, potas, żelazo i witaminę C. W kuchni wykorzystuje się je na surowo, do jogurtów, owsianek, ciast, dżemów, soków, syropów, sosów owocowych, win, likierów, a także do suszenia. W ogrodzie sprawdza się jako soliterowe drzewo owocowe, element ogrodu jadalnego, roślina dająca cień przy miejscu wypoczynku lub lekkie, przewiewne drzewo do ciepłego, osłoniętego zakątka.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w cieplejszych, osłoniętych miejscach, gdzie dobrze dojrzewają zarówno pędy, jak i owoce. Można ją uprawiać także w większym pojemniku na słonecznym stanowisku. Gleba powinna być średnio ciężka do lżejszej, przepuszczalna, próchniczna, umiarkowanie wilgotna, bez długotrwałego zalewania. Optymalne pH wynosi około 6,5–7,5, roślina znosi jednak również lekko zasadowe lub bardziej piaszczyste gleby, jeśli w pierwszych latach po posadzeniu ma zapewnioną wystarczającą ilość wody. Sadzonki sadzi się zwykle od marca do listopada do dołu z dodatkiem kompostu lub dobrze rozłożonego nawozu organicznego. Odstęp między roślinami wynosi około 2,5–3 m, zależnie od planowanego kształtu korony. W pierwszych sezonach ważne jest regularne podlewanie, później roślina stosunkowo dobrze znosi krótkotrwałą suszę. Wiosną wystarczy umiarkowane nawożenie nawozem o zrównoważonej zawartości składników pokarmowych, z odpowiednią ilością potasu wspierającą dojrzewanie pędów. Cięcie polega na okresowym prześwietlaniu korony, usuwaniu uszkodzonych gałęzi i utrzymywaniu przejrzystej struktury. Mrozoodporność w naszych warunkach klimatycznych określa się na około −25 °C, w osłoniętych miejscach w miastach i w rejonach winiarskich roślina znosi także niższe temperatury. W wyżej położonych i chłodniejszych rejonach najlepiej rośnie na najbardziej nasłonecznionym stanowisku z dobrym drenażem, osłoniętym przed silnym wiatrem i późnowiosennymi przymrozkami. Przy odpowiednim stanowisku i podstawowej pielęgnacji odmiana ta należy do niezawodnych roślin owocowych, uzupełniających asortyment owoców drobnych w ogrodach przydomowych.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.07. 2026