Mozga trzcinowata 'Picta' - Phalaris arundinacea 'Picta' Mozga trzcinowata 'Picta'

Opis szczegółowy produktu

Mozga trzcinowata 'Picta' - piękny, cętkowany kultywar krzaczastej, wieloletniej trawy z rodziny wiechlinowatych. Gatunek pochodzi z Europy i Azji Północnej, występuje również w Ameryce Północnej, najczęściej na brzegach cieków wodnych, na terenach podmokłych, w rowach i na wilgotnych łąkach. 'Picta' tworzy wyprostowane, miejscami puste łodygi i szybko tworzące się kępy z łukowato zwisającymi liśćmi, na których przeplatają się zielone pasy z kremowo-białymi pręgami. W okresie kwitnienia osiąga około 80–120 cm wysokości i około 60–90 cm szerokości. W czerwcu i lipcu nad liśćmi pojawiają się wąskie wiechy o długości około 10–20 cm, początkowo zielonkawe, później słomkowo-beżowe i dekoracyjne nawet po zaschnięciu. Kwiaty są wiatropylne i bez wyraźnego zapachu, główny efekt stanowi kontrast liści i mocna sylwetka. W kompozycji dobrze sprawdza się jako przejście między powierzchnią wody a wyższymi bylinami, na przykład z irysami, tawułami, krwawnicami czy turzycami, lub jako jasny akcent w naturalnie zaaranżowanych nasadzeniach.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do półcienia, w cieniu roślinność rzednie. Gleba gliniasta i ilasta, stale wilgotniejsza do mokrej, ale toleruje również zwykły rabat z podlewaniem podczas dłuższych okresów suszy. Krótkotrwale toleruje nawet płytkie zalanie, na bardzo suchych stanowiskach rośnie wolniej. Reakcja gleby jest zazwyczaj tolerancyjna, zazwyczaj w zakresie pH około 5,5–8. Rośliny sadzi się wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku. Przy sadzeniu w grupach zachowuje się odstęp 40–60 cm, co odpowiada około 3–6 roślinom na m². Nawożenie jest umiarkowane, na żyznych glebach wystarczy wiosenne dodanie kompostu lub wolno działającego nawozu do traw ozdobnych, zbyt wysokie dawki azotu sprzyjają bujnemu rozprzestrzenianiu się. Ściółka z kory lub zrębków pomaga utrzymać wilgoć i ogranicza zachwaszczenie obrzeży łanu. Pod koniec zimy suche łodygi są usuwane, aby uwydatnić nowe ulistnienie, a starsze kępy można po kilku latach podzielić w celu odmłodzenia. Miskant jest mrozoodporny w przybliżeniu do -34 °C, dojrzałe kępy zazwyczaj przezimują bez okrywy nawet w chłodniejszych rejonach. Z chorób może pojawić się rdza lub plamistość liści przy długotrwałym zagęszczeniu, szkodniki bywają raczej marginalne, najczęściej mszyce. W pojemniku rośnie w głębszej doniczce z warstwą drenażową, w próchniczym podłożu i z regularnym podlewaniem, co jednocześnie utrzyma kłącza pod kontrolą.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026