Nachyłek wielkokwiatowy 'Solanna Sunset Burst' Coreopsis grandiflora 'Solanna Sunset Burst'

Opis szczegółowy produktu

Nachyłek wielkokwiatowy 'Solanna Sunset Burst' - pochodzi z otwartych stanowisk południowo-wschodnich USA, gdzie rośnie na preriach i nasłonecznionych polanach, na lżejszych glebach z szybkim odpływem wody. 'Solanna Sunset Burst' należy do serii Solanna™, wprowadzonej przez firmę hodowlaną Danziger, ukierunkowanej na kwitnienie w pierwszym roku bez konieczności jarowizacji, dobre rozgałęzianie i „samoczyszczące się” kwiaty. W europejskich katalogach podawana jest także pod oznaczeniem 'DCORSOSB'. Roślina tworzy zwartą, gęsto rozgałęzioną kępę o wysokości około 35–40 cm i szerokości 50–55 cm. Liście są wąskolancetowate, soczyście zielone, jesienią zamierają. Od czerwca nad liśćmi pojawiają się koszyczki o średnicy 4–6 cm, z postrzępionymi płatkami w maślanożółtym kolorze i z wyraźnym czerwonym oczkiem, często z morelowym odcieniem ku brzegom. Kwitnienie przebiega falami przez całe lato, a przy ciepłej jesieni często trwa do października. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, zwłaszcza pszczołom i motylom, a dzięki sztywnym łodygom nadają się również na kwiat cięty do drobnych letnich bukietów. W kompozycjach dobrze łączy się z kocimiętkami, szałwiami, krwawnikami i niskimi trawami ozdobnymi, gdzie ciepłe barwy kwiatów podkreślają fioletowe i srebrzyste liście.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, w półcieniu kwitnie krócej, a łodygi mogą być luźniejsze. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, raczej uboższej, która zimą nie pozostaje podmokła. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, znosi jednak także gleby lekko zasadowe. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina dobrze radzi sobie z suszą, upałem i wiatrem, a zwierzyna rzadziej ją zgryza. Nawożenie powinno być oszczędne, nadmiar azotu prowadzi do miękkich łodyg i rozluźnienia kępy. Po głównej fali kwitnienia często przycina się łodygi o około jedną trzecią, co pobudza tworzenie kolejnych pąków i utrzymuje zwarty pokrój, a systematyczne usuwanie przekwitłych koszyczków wydłuża sezon. Rośliny sadzi się od marca do października, rozstawa wynosi 40–50 cm, co odpowiada około 4–6 roślinom na m². W pojemniku zalecana jest objętość co najmniej 10–15 litrów i warstwa drenażowa, podłoże utrzymuje się raczej umiarkowanie wilgotne, bez długotrwałego zalania. W warunkach klimatycznych Polski dojrzała kępa jest zwykle mrozoodporna do około -28 °C, krytyczne jest raczej zimowe przemoczenie i ciężka gleba, gdzie pomaga drenaż i lekka ściółka. Odnawianie nasadzenia polega na podziale mniej więcej co 3–4 lata wczesną wiosną. Z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, przy długotrwałym przemoczeniu zgnilizna szyjki korzeniowej, ze szkodników mszyce i wciornastki, zwykle bez istotnych szkód. Wiosną wcześnie rusza z wegetacją, a kępa szybko się zazielenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.1. 2026