Narcyz biały var. recurvus Narcissus poeticus var. recurvus

Opis szczegółowy produktu

Narcyz biały var. recurvus - jedna z najstarszych i najbardziej cenionych odmian narcyzów, uprawiana w ogrodach od stuleci. Swoją popularność zawdzięcza przede wszystkim niewielkim wymaganiom, długowieczności i niepowtarzalnemu zapachowi, który w porównaniu z nowoczesnymi odmianami jest znacznie intensywniejszy i słodszy. Dorosła roślina osiąga wysokość od 30 do 45 centymetrów. Ma wzniesiony, elegancki pokrój i wąskie, niebieskozielone liście, które tworzą w kępie gęstą podstawę. Ta odmiana jest bardzo żywotna i w ogrodzie może przez wiele lat rosnąć na jednym stanowisku i co roku obficie kwitnąć bez konieczności przesadzania. Okres kwitnienia przypada stosunkowo późno, zwykle pod koniec wiosny, gdy większość innych narcyzów już przekwitła. Kwiaty wyróżniają się śnieżnobiałymi, lekko odgiętymi do tyłu listkami okwiatu, które kontrastują z bardzo małym, płaskim przykoronkiem pośrodku. Przykoronek ma żółty środek obwiedziony wyrazistym, intensywnie czerwonym do pomarańczowego brzegiem, co wyglądem przypomina oko bażanta. To właśnie ten szczegół nadaje kwiatom niepowtarzalny, lekko egzotyczny charakter. W odróżnieniu od wielu innych narcyzów ta odmiana bardzo dobrze znosi także wilgotniejsze stanowiska, dlatego doskonale sprawdza się przy oczkach wodnych lub w miejscach, które zimą i wiosną bywają podmokłe.

Uprawa:  Narcyz najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, gdzie zachowuje mocne łodygi i czyste wybarwienie kwiatów. Odpowiednia ilość światła w miesiącach wiosennych jest kluczowa dla prawidłowego rozwoju pąków i gromadzenia w cebuli energii potrzebnej do kwitnienia w kolejnym roku. Do uprawy najlepiej nadają się średnio ciężkie, przepuszczalne gleby gliniasto-piaszczyste o wysokiej zawartości próchnicy i odczynie obojętnym do lekko zasadowego, w zakresie pH 6,5–7,5. Zupełnie nieodpowiednie są gleby ciężkie, zlewne, gliniaste i stale podmokłe, w których cebule w okresie zimowego i letniego spoczynku bardzo szybko gniją. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w okresie wiosennego wzrostu, intensywnego rozwoju i kwitnienia, kiedy gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna. Po przekwitnięciu i zaschnięciu liści (w czerwcu i lipcu) roślina przechodzi w stan spoczynku i wymaga wówczas suchego podłoża. Nawożenie przeprowadza się na początku wiosny, gdy tylko pojawią się pierwsze zielone końcówki liści, stosując specjalny nawóz mineralny do roślin cebulowych o podwyższonej zawartości potasu i fosforu. Cięcie narcyzów wykonuje się w dwóch etapach. Bezpośrednio po przekwitnięciu należy wyłamać lub obciąć same przekwitłe kwiaty wraz z zalążnią, aby roślina nie osłabiała się wytwarzaniem nasion. Cebule sadzi się od września do listopada, przy czym optymalna jest wczesna jesień, aby przed nadejściem pierwszych przymrozków zdążyły bezpiecznie się ukorzenić. Sadzi się je na głębokość odpowiadającą dwu- lub trzykrotnej wysokości cebuli (około 10–15 cm pod powierzchnią). Mrozoodporność dorosłych cebul jest w naszych warunkach klimatycznych doskonała i całkowicie niezawodna, bez problemu wytrzymują temperatury do -28 °C.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kamila | Rewizja: 9. 7. 2026