Narcyz poeticus var. recurvus Narcyz poeticus var. zakrzywiony

Opis szczegółowy produktu

Narcis poeticus var. recurvus - jedna z najstarszych i najpopularniejszych odmian narcyzów, uprawiana w ogrodach od stuleci. Swoją popularność zyskała przede wszystkim dzięki niskim wymaganiom, długowieczności oraz niepowtarzalnemu zapachowi, który w porównaniu z nowoczesnymi odmianami jest znacznie intensywniejszy i słodszy. Roślina w pełni wyrośnięta osiąga wysokość od 30 do 45 centymetrów. Jej pokrój jest wzniesiony i elegancki, z wąskimi, modrozielonymi liśćmi, które tworzą gęstą podstawę w kępie. Odmiana ta jest bardzo witalna i potrafi przez wiele lat z powodzeniem rosnąć oraz kwitnąć w jednym miejscu w ogrodzie, bez konieczności przesadzania. Okres kwitnienia przypada dość późno, zazwyczaj pod koniec wiosny, gdy większość innych narcyzów już przekwitła. Kwiaty charakteryzują się czysto białymi, lekko odgiętymi do tyłu płatkami okwiatu, które kontrastują z bardzo małą, płaską koroną w środku. Korona ta ma żółty środek otoczony wyraźnym, nasyconym czerwonym lub pomarańczowym brzegiem, co wyglądem przypomina oko bażanta. Właśnie ten detal nadaje kwiatu wyjątkowy i lekko egzotyczny wygląd. W przeciwieństwie do wielu innych narcyzów, odmiana ta bardzo dobrze toleruje wilgotniejsze stanowiska, co czyni ją świetnym wyborem do nasadzeń w pobliżu oczek wodnych lub w miejscach, które zimą i wiosną bywają podmokłe.

Uprawa: Narcys najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, gdzie zachowuje sztywne łodygi i jasną barwę kwiatów. Odpowiednia ilość światła w miesiącach wiosennych jest kluczowa dla prawidłowego rozwoju pąków i gromadzenia energii w cebuli na kwitnienie w następnym roku. Do sukcesu w uprawie idealne są gleby średnio ciężkie, przepuszczalne, gliniasto-piaszczyste o wysokiej zawartości próchnicy i pH od neutralnego do lekko zasadowego, w przedziale 6,5–7,5. Absolutnie nieodpowiednie są gleby ciężkie, zbite, gliniaste i stale podmokłe, w których cebule podczas zimniego i letniego spoczynku bardzo szybko ulegają gniciu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w okresie wiosennych pędów, intensywnego wzrostu i kwitnienia, kiedy gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna. Po przekwitnięciu i obumarciu liści (w czerwcu i lipcu) roślina wchodzi w fazę spoczynku i wymaga przeciwnie – suchego podłoża. Nawożenie przeprowadza się na początku wiosny, gdy tylko pojawią się pierwsze zielone końcówki liści, stosując specjalny nawóz mineralny do roślin cebulowych z wyższą zawartością potasu i fosforu. Cięcie narcysów odbywa się w dwóch etapach. Bezpośrednio po przekwitnięciu należy usunąć lub odciąć zwiędłe kwiaty wraz z zawiązkami nasion, aby roślina nie traciła energii na ich wytwarzanie. Sadzenie cebul odbywa się od września do listopada, przy czym optymalna jest wczesna jesień, aby cebule zdążyły bezpiecznie się ukorzenić przed pierwszymi mrozami. Sadzi się je na głębokość odpowiadającą dwu- lub trzykrotności wysokości cebuli (około 10–15 cm pod powierzchnię). Mrozoodporność dorosłych cebul w naszych warunkach klimatycznych jest doskonała i całkowicie niezawodna, bez problemu wytrzymują one temperatury do -28 °C.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kamila | Rewizja: 09.07.2026