Nawłoć 'Golden Fleece' - Solidago sphacelata 'Golden Fleece' Solidago sphacelata 'Złote Runo'

Opis szczegółowy produktu

Solidago 'Golden Fleece' – dekoracyjny kultivar solidago o wyraźnie bardziej kompaktowym wzroście i późnoletnim do jesiennego kwitnieniu. Gatunek Solidago sphacelata pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na nasłonecznionych obrzeżach lasów, kamienistych zboczach, preriach, suchych łąkach i w otwartych skupiskach z dobrze przepuszczalną glebą. Kultivar 'Golden Fleece' został odkryty w 1985 roku i wprowadzony przez Mt. Cuba Center w 1989 roku jako niska forma, lepiej nadająca się do celów ogrodniczych. Tworzy zrzucającą liście, zdrewniałą bylinę z przyziemnymi rozetami ciemnozielonych, sercowatych do jajowatych, ząbkowanych liści. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 30–45 cm i stopniowo rozszerza się do 60–90 cm, a w bardzo dobrych warunkach nawet więcej. Wzrost jest wolniejszy, a kultivar nie wydaje się tak ekspansywny jak niektóre wysokie solidago. Kwiaty są drobne, złotożółte, ułożone w gęstych, lekko zwisających lub łukowatych wiechach na rozgałęzionych pędach. Kwitnienie odbywa się najczęściej od sierpnia do października, wnosząc do nasadzeń wyrazisty kolor w czasie, gdy wiele letnich bylin przekwita. Kwiaty są bogate w nektar i pyłek, przyciągając pszczoły, motyle i inne owady zapylające. Kultivar idealnie nadaje się do słonecznych rabat z bylinami, nasadzeń preriowych, partii naturalnych, zboczy, obrzeży dróg oraz nasadzeń miejskich.

Uprawa: Odpowiednim miejscem jest pełne słońce lub lekki półcień, najlepiej w przewiewnej lokalizacji z przepuszczalną glebą. Gleba może być zwykłą ogrodową, gliniasto-piaszczystą, bardziej kamienistą lub uboższą, średnio żyzną, suchą do lekko wilgotnej, o pH około 5,8–7,5. W zbyt mokrej lub długotrwale ciężkiej glebie roślina słabnie i gorzej zimuje, dlatego zaleca się dodatek drenażowy z piasku lub drobnego żwiru. Sadzenie jest odpowiednie od marca do maja lub od września do października; rośliny w pojemnikach można sadzić również w trakcie sezonu, pamiętając o regularnym podlewaniu. Zalecany rozstaw to 40–50 cm, przy sadzeniu powierzchniowym 4–6 roślin na m². Po posadzeniu wymaga równomiernego podlewania w celu ukorzenienia; starsze rośliny dobrze znoszą krótkotrwałe susze i upały. Nawożenie powinno być umiarkowane; wiosną odpowiedni będzie kompost. Nadmiar azotu sprzyja zbyt miękkiemu wzrostowi i mniej sztywnym pędom. Przekwitłe wiechy można przyciąć po kwitnieniu, choć część suchych kwiatostanów może pozostać dla zachowania struktury zimowej. Całą kępę przycina się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Ściółkowanie kompostem lub drobną korą pomaga utrzymać wilgoć; w suchych, żwirowych miejscach wystarczy ściółka mineralna. Uprawa w pojemniku jest możliwa w przestronnej doniczce z odpływem i przepuszczalnym podłożem. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około od -29 do -34 °C. Potencjalne problemy mogą stanowić mączniak, rdza, plamistość liści, mszyce oraz gnilne choroby w mokrej glebie; w suchym i przewiewnym stanowisku kultivar jest niezawodny.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.07. 2026