Nerecznica Wallicha 'Jurassic Gold' - Dryopteris wallichiana 'Jurassic Gold' Dryopteris wallichiana 'Jurassic Gold'

Opis szczegółowy produktu

Cystopteris wallichiana 'Jurassic Gold' - wyrazista odmiana paproci o efektownym, złotożółtym do miedziano-pomarańczowego ulistnieniu młodocianym, które stopniowo przechodzi w soczystą zieleń. W porównaniu do gatunku botanicznego wyróżnia się intensywniej wybarwionymi młodymi liśćmi i bardziej zwartym, bardzo efektownym pokrojem. Tworzy gęste, regularne kępy osiągające około 60–90 cm wysokości i 60–80 cm szerokości. Liście są łukowato wzniesione, 2× do 3× pierzaste, mocne i błyszczące z ciemnymi ogonkami kontrastującymi ze jasnym wiosennym ulistnieniem. Młode liście wyrastają wiosną w ciepłych odcieniach złotożółtego do bursztynowego, co tworzy silny wizualny akcent w zacienionych partiach ogrodu. W ciągu sezonu wybarwienie stabilizuje się do intensywnej zieleni. Podobnie jak inne paprocie, nie tworzy kwiatów ani owoców, rozmnaża się przez zarodniki, które tworzą się na spodniej stronie liści w regularnych kupkach. Roślina jest półzimozielona do zimozielonej w zależności od warunków klimatycznych, w mroźne zimy część nadziemna może przemarzać, ale wiosną niezawodnie regeneruje z szyjki korzeniowej. Dobrze komponuje się z funkiami, ciemiernikami, brunnerami czy wiosennymi roślinami cebulowymi, gdzie jej wiosenne złote tony podkreślą kontrast ciemniejszych liści otaczających roślin.

Uprawa: Sprawdza się w półcieniu do cienia, w miejscu osłoniętym i w spokojniejszym mikroklimacie ze zwiększoną wilgotnością powietrza, na przykład pod rzadkimi drzewami. Gleba jest najodpowiedniejsza próchniczna, żyzna i stale świeża, a jednocześnie przepuszczalna. Ważny jest drenaż, ponieważ zimowe przemoczenie uszkadza kłącze. Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny do obojętnego, w przybliżeniu pH 5,5–7,0. Sadzenie najlepiej udaje się od marca do maja i ponownie we wrześniu do października, przy letnim sadzeniu należy liczyć się z częstszym podlewaniem. Podlewanie jest kluczowe w pierwszym roku i podczas dłuższych okresów suszy, po ukorzenieniu znosi krótkie okresy suchości, jednak długotrwała susza skraca i wysusza liście. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane, zazwyczaj wiosenny dodatek kompostu lub liściówki; nadmierne nawożenie azotem prowadzi do bardziej miękkich liści. Cięcie polega na usuwaniu starych i uszkodzonych liści pod koniec zimy lub wczesną wiosną, aby nowe pędy wyrosły czysto. Ściółka z liści lub drobnej kory stabilizuje wilgoć i chroni szyjkę korzeniową przed wahaniami temperatury. Uprawa w pojemniku jest możliwa w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem bogatym w próchnicę z domieszką grubszej frakcji, zimą kluczowe jest ograniczenie nadmiernego podlewania. Jest to paproć zarodnikowa bez kwitnienia i bez zbiorów. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -28 do -30 °C, liście mogą ucierpieć podczas mrozów bezśnieżnych już przy około -10 do -15 °C. Zalecane odstępy przy sadzeniu wynoszą 45–60 cm w zależności od docelowej wielkości kępy. Przy złej cyrkulacji powietrza może pojawić się plamistość lub mączniak, w nadmiernie wilgotnej glebie zgnilizna kłącza. Szkodniki obejmują ślimaki uszkadzające młode pędy, a w przypadku uprawy w pojemnikach czasem pojawia się ryjówka, dla początkujących najbardziej niezawodna jest równomierna wilgotność bez nadmiernego podlewania.

Autor: Lucie | Rewizja: 13.02.2026