Nerecznica Wallicha 'Jurassic Gold' Dryopteris wallichiana 'Jurassic Gold'

Opis szczegółowy produktu

Nerecznica Wallicha 'Jurassic Gold' - wyrazista odmiana paproci o złocistożółtych do miedzianopomarańczowych rozwijających się liściach, które stopniowo przybierają świeżą zieloną barwę. W porównaniu z gatunkiem botanicznym wyróżnia się intensywniej wybarwionymi młodymi liśćmi oraz bardziej zwartym, bardzo efektownym pokrojem. Tworzy gęste, regularne kępy dorastające do około 60–90 cm wysokości i 60–80 cm szerokości. Liście są łukowato wzniesione, 2- do 3-krotnie pierzaste, sztywne i błyszczące, z ciemnymi ogonkami kontrastującymi z jasnym wiosennym ulistnieniem. Młode liście rozwijają się wiosną w ciepłych odcieniach złocistożółtych do bursztynowych, co tworzy mocny akcent wizualny w cienistych partiach ogrodu. W ciągu sezonu wybarwienie stabilizuje się w soczystej zieleni. Podobnie jak inne paprocie nie tworzy kwiatów ani owoców, rozmnaża się przez zarodniki, które powstają na spodniej stronie liści w regularnych kupkach. Roślina jest półzimozielona do zimozielonej w zależności od warunków klimatycznych, w mroźne zimy część nadziemna może przemarzać, jednak wiosną niezawodnie odrasta z szyjki korzeniowej. Dobrze komponuje się z funkiami, ciemiernikami, żurawkami czy wiosennymi roślinami cebulowymi, gdzie jej wiosenne złote tony podkreślają kontrast z ciemniejszymi liśćmi sąsiednich roślin.

Uprawa: Sprawdza się w półcieniu do cienia, w miejscu osłoniętym, o spokojniejszym mikroklimacie i podwyższonej wilgotności powietrza, na przykład pod rzadko rosnącymi drzewami i krzewami. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, żyzna i stale wilgotna, a zarazem przepuszczalna. Ważny jest drenaż, ponieważ zimowe zalewanie uszkadza kłącze. Odpowiada jej odczyn lekko kwaśny do obojętnego, około pH 5,5–7,0. Sadzenie najlepiej udaje się od marca do maja oraz ponownie od września do października, przy sadzeniu latem należy liczyć się z częstszym podlewaniem. Podlewanie ma kluczowe znaczenie w pierwszym roku i podczas dłuższych okresów suszy, po ukorzenieniu roślina znosi krótką suszę, jednak długotrwały brak wody skraca liście i powoduje ich zasychanie. Nawożenie wystarczy umiarkowane, zwykle wiosenna dawka kompostu lub ziemi liściowej, przenawożenie azotem prowadzi do miękkich liści. Cięcie polega na usunięciu starych i uszkodzonych liści pod koniec zimy lub wczesną wiosną, aby nowe liście wyrosły czysto. Ściółka z ziemi liściowej lub drobnej kory stabilizuje wilgotność i chroni szyjkę korzeniową przed wahaniami temperatur. Uprawa w pojemniku jest możliwa w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem bogatym w próchnicę z domieszką grubszej frakcji, zimą kluczowe jest ograniczenie nadmiernej wilgoci. Jest to paproć zarodnikowa, bez kwitnienia i bez zbioru. Mrozoodporność dojrzałych kęp podaje się na około -28 do -30 °C, liście mogą ucierpieć podczas bezśnieżnych mrozów już przy około -10 do -15 °C. Zalecane odstępy przy sadzeniu wynoszą 45–60 cm w zależności od docelowej wielkości kępy. Przy słabej cyrkulacji powietrza może pojawić się plamistość liści lub mączniak prawdziwy, w podmokłej glebie zgnilizna kłącza. Spośród szkodników zagrożeniem są ślimaki na młodych liściach, w pojemnikach niekiedy pojawia się opuchlak, a dla początkujących najpewniejsza jest równomierna wilgotność bez przelewania.

Autor: Lucie | Rewizja: 13.2. 2026