Nieszpułka zwyczajna 'Bredase Reus' Mespilus germanica 'Bredase Reus'

Opis szczegółowy produktu

Mespila niemiecka 'Bredase Reus' – holenderska wielkopłodowa odmiana. Oryginalne drzewo rosło w okolicach Bredy w Holandii, a odmiana rozpowszechniła się w XX wieku jako bardziej bujna, plenna forma mespili o większych owocach. Gatunek Mespilus germanica pochodzi z południowo-wschodniej Europy, Azji Mniejszej, Kaukazu i południowo-zachodniej Azji, gdzie od wieków uprawia się go dla owoców dojrzewających późną jesienią. 'Bredase Reus' rośnie nieco bujniej niż typowy gatunek, tworząc niewielkie drzewo lub duży krzew z silnymi gałęziami szkieletowymi i nieregularną, rozłożystą koroną. Liście są podłużne do jajowatych, drobno piłkowane, w młodości miękko owłosione, o nasyconej zielonej barwie. Jesienią przebarwiają się na odcienie czerwono-brązowe, miedziane i złotożółte. Od maja do czerwca pojawiają się pojedyncze białe kwiaty o szerokości około 4–5 cm, które są atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Odmiana jest samopylna. Owoce są większe niż u zwykłej mespili, często o szerokości 3,5–6 cm, w kolorze zielono-brązowym do rdzawobrązowego. Zbiory odbywają się od października do listopada; twarde i cierpkie owoce pozostawia się do zmięknięcia po przymrozkach lub w odpowiednim miejscu. Po pewnym czasie miąższ staje się miękki, słodki i aromatyczny, z nutą gruszkowo-jabłkową i lekko korzennym tonem. Zawiera błonnik, pektyny, kwasy organiczne, garbniki, substancje mineralne i antyoksydanty. Wykorzystuje się je do wyrobu galaretek, purée, konfitur, marmolad, deserów, sosów oraz win owocowych.

Uprawa: Zalecamy wybór stanowisk słonecznych do lekko zacienionych, osłoniętych od ekstremalnie zimnych wiatrów. Nieszpułka najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich, próchnicznych i dobrze przepuszczalnych glebach z wystarczającą ilością wapnia, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7,5. Znosi okresy suszy dzięki głębszemu systemowi korzeniowemu, jednak w pierwszych latach po posadzeniu doceni regularne podlewanie. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, dojrzałe drzewa znoszą nawet krótkotrwałe spadki do niższych wartości, kwiaty kwitnące w maju są stosunkowo mało zagrożone przez późne wiosenne przymrozki. Drzewa najczęściej sadzi się jesienią od października do listopada lub wiosną od marca do kwietnia, w odstępach około 3–4 m od innych drzew. Nieszpułka jest zazwyczaj częściowo samopylna, jednak dla pewniejszego zawiązywania owoców i regularnych plonów korzystne jest posadzenie kilku osobników lub umieszczenie jej w mieszanym kąciku owocowym. Cięcie jest zazwyczaj umiarkowane, w pierwszych latach polega głównie na kształtowaniu korony, później na okazjonalnym prześwietlaniu i usuwaniu zagęszczających lub uszkodzonych gałęzi. Jako nawóz sprawdza się coroczne dodawanie kompostu lub dobrze rozłożonego obornika w okręgu pod koroną, gleba jest utrzymywana w luźnej strukturze, a ściółkowanie materiałem organicznym ogranicza parowanie wody i wspiera życie glebowe. Spośród chorób mogą pojawić się parch lub zgnilizna owoców wywołana przez Monilia, zapobieganiem jest przewiewna korona i terminowe zbieranie opadłych owoców. Ogólnie nieszpułka sprawia wrażenie łatwego w uprawie, długowiecznego drzewa, które łączy wartość ozdobną z możliwością przetwarzania jesiennych owoców.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026