Nieszpułka zwyczajna 'Nottingham' Mespilus germanica 'Nottingham'

Opis szczegółowy produktu

Nieszpułka zwyczajna 'Nottingham' - należy do dawnych drzew owocowych uprawianych w Europie od stuleci. Odmiana 'Nottingham' to tradycyjna brytyjska selekcja, rozpowszechniona w parkach i ogrodach użytkowych ze względu na wyrównany wzrost, dobre zawiązywanie owoców i średniej wielkości owoce. Tworzy niewielkie drzewo lub większy krzew o mocnym szkielecie, w naszych warunkach klimatycznych zwykle 3–5 m wysokości i 3–4 m szerokości, z kulistoowalną koroną. Liście są eliptyczne do odwrotnie jajowatych, długości 6–12 cm, latem intensywnie zielone, jesienią żółkną. W maju rozwijają się pojedyncze białe kwiaty o średnicy około 3–4 cm, delikatnie pachnące i bogate w nektar, dzięki czemu przyciągają pszczoły i inne zapylacze nawet podczas chłodniejszej wiosny. Od października zbiera się brązowoczerwone owoce z wyraźnym kielichem, najczęściej o średnicy 4–6 cm, które po przemarznięciu lub po przeleżeniu stopniowo przejrzewają i miękną do konsystencji gęstego przecieru. Wtedy ich cierpkość łagodnieje, a smak przechodzi w słodko-kwaśne nuty przypominające pieczone jabłka. Miąższ jest naturalnie bogaty w pektyny i garbniki, dlatego tradycyjnie wykorzystuje się go do galaretek, powideł, syropów lub do doprawiania jesiennych sosów. W ogrodzie odmiana 'Nottingham' prezentuje się jako naturalny soliter, który dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, szałwiami, trawami ozdobnymi oraz ciemnymi drzewami iglastymi, na których tle wyróżniają się zarówno kwiaty, jak i owoce.

Uprawa: Zaleca się stanowiska słoneczne do lekko zacienionych, osłonięte przed bardzo zimnymi wiatrami. Nieszpułka najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich, próchnicznych i dobrze przepuszczalnych glebach z odpowiednią zawartością wapnia, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, mniej więcej w zakresie pH 6–7,5. Dzięki głębszemu systemowi korzeniowemu znosi okresy suszy, jednak w pierwszych latach po posadzeniu wymaga regularnego podlewania. Mrozoodporność wynosi około −20 °C, dojrzałe drzewa znoszą także krótkotrwałe spadki do niższych wartości, a kwiaty rozwijające się w maju są stosunkowo mało narażone na późne przymrozki wiosenne. Drzewa sadzi się najczęściej jesienią, od października do listopada, lub wiosną, od marca do kwietnia, w odstępach około 3–4 m od innych drzew i krzewów. Nieszpułka jest zwykle częściowo samopylna, jednak dla pewniejszego zawiązywania owoców i regularnych plonów korzystne jest posadzenie kilku egzemplarzy lub włączenie jej do mieszanego zakątka owocowego. Cięcie jest umiarkowane, w pierwszych latach polega głównie na formowaniu korony, później na okresowym prześwietlaniu i usuwaniu gałęzi zagęszczających lub uszkodzonych. Do nawożenia sprawdza się coroczne dodawanie kompostu lub dobrze rozłożonego obornika w obrębie korony, glebę utrzymuje się w stanie spulchnionym, a wskazane jest ściółkowanie materiałem organicznym, które ogranicza parowanie wody i wspiera życie glebowe. Spośród chorób mogą wystąpić parch lub brunatna zgnilizna owoców (monilioza), a profilaktyką jest przewiewna korona i terminowe zbieranie opadłych owoców. Nieszpułka jest ogólnie mało wymagającym, długowiecznym drzewem, które łączy walory ozdobne z możliwością przetwarzania jesiennych owoców.

Autor: Nikol | Rewizja: 15.12.2025