Nieszpułka zwyczajna 'Nottingham' Mespilus germanica „Nottingham”

Opis szczegółowy produktu

Nieszpułka niemiecka 'Nottingham' - należy do starych drzew owocowych uprawianych w Europie od wieków. Odmiana 'Nottingham' to tradycyjna brytyjska selekcja rozpowszechniona w parkach i ogrodach użytkowych ze względu na zrównoważony wzrost, dobre zawiązywanie owoców i owoce średniej wielkości. Tworzy mniejsze drzewo lub większy krzew o mocnej budowie, w naszych warunkach zazwyczaj 3–5 m wysokości i 3–4 m szerokości, z kulisto-owalną koroną. Liście są eliptyczne do odwrotnie jajowatych, długości 6–12 cm, latem intensywnie zielone, a jesienią żółkną. W maju rozkwitają pojedyncze białe kwiaty o średnicy około 3–4 cm, delikatnie pachnące i bogate w nektar, przyciągające pszczoły i inne zapylacze nawet w chłodniejszą wiosną. Od października zbiera się brązowo-czerwone owoce z wyraźnym kielichem, najczęściej 4–6 cm, które po przemarznięciu lub leżakowaniu stopniowo miękną do konsystencji gęstego purée. Wtedy ich cierpkość łagodnieje, a smak przechodzi w słodko-kwaśne tony przypominające pieczone jabłka. Miąższ jest naturalnie bogaty w pektyny i taniny, dlatego tradycyjnie używany jest do produkcji galaretek, powideł, syropów lub do doprawiania jesiennych sosów. W ogrodzie 'Nottingham' prezentuje się jako naturalna soliter, która dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, szałwiami, trawami ozdobnymi i ciemnymi iglakami, na tle których wyróżniają się kwiaty i owoce.

Uprawa: Zalecamy wybór stanowisk słonecznych do lekko zacienionych, osłoniętych od ekstremalnie zimnych wiatrów. Nieszpułka najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich, próchnicznych i dobrze przepuszczalnych glebach z wystarczającą ilością wapnia, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7,5. Znosi okresy suszy dzięki głębszemu systemowi korzeniowemu, jednak w pierwszych latach po posadzeniu doceni regularne podlewanie. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, dojrzałe drzewa znoszą nawet krótkotrwałe spadki do niższych wartości, kwiaty kwitnące w maju są stosunkowo mało zagrożone przez późne wiosenne przymrozki. Drzewa najczęściej sadzi się jesienią od października do listopada lub wiosną od marca do kwietnia, w odstępach około 3–4 m od innych drzew. Nieszpułka jest zazwyczaj częściowo samopylna, jednak dla pewniejszego zawiązywania owoców i regularnych plonów korzystne jest posadzenie kilku osobników lub umieszczenie jej w mieszanym kąciku owocowym. Cięcie jest zazwyczaj umiarkowane, w pierwszych latach polega głównie na kształtowaniu korony, później na okazjonalnym prześwietlaniu i usuwaniu zagęszczających lub uszkodzonych gałęzi. Jako nawóz sprawdza się coroczne dodawanie kompostu lub dobrze rozłożonego obornika w okręgu pod koroną, gleba jest utrzymywana w luźnej strukturze, a ściółkowanie materiałem organicznym ogranicza parowanie wody i wspiera życie glebowe. Spośród chorób mogą pojawić się parch lub zgnilizna owoców wywołana przez Monilia, zapobieganiem jest przewiewna korona i terminowe zbieranie opadłych owoców. Ogólnie nieszpułka sprawia wrażenie łatwego w uprawie, długowiecznego drzewa, które łączy wartość ozdobną z możliwością przetwarzania jesiennych owoców.

Autor: Nikol | Rewizja: 15.12.2025