Nieszpułka zwyczajna - pojemnik Mespilus germanica

Opis szczegółowy produktu

Nieszpułka zwyczajna - należy do starych drzew owocowych pochodzących z południowo-wschodniej Europy i południowo-zachodniej Azji. W dorosłości tworzy mniejsze drzewo lub większy krzew o wysokości około 3–5 m i szerokości 3–4 m, z początkowo regularnie kulistą koroną, która z wiekiem rozluźnia się i nabiera osobliwego charakteru. Pień i gałęzie szkieletowe mają szarobrązową, głęboko bruzdowaną, korkowatą korę, dekoracyjną również zimą. Liście są odwrotnielancetowate do eliptycznych, długości 6–12 cm, na górnej stronie ciemnozielone i lekko błyszczące, na spodniej jaśniejsze, jesienią przebarwiają się na żółte i brązowawe odcienie. W maju, zazwyczaj po nabrzmieniu liści, na końcach krótkich pędów pojawiają się duże białe do lekko różowawych kwiaty o średnicy około 3–5 cm, pojedynczo lub po kilka, które chętnie odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Owoce to spłaszczone kuliste do lekko gruszkowatych owoce o wielkości około 3–5 cm, z początkowo zielonobrązową, później rdzawobrązową skórką i szeroko otwartym kielichem. W naszych warunkach dojrzewają w październiku do listopada i do zbioru wykorzystuje się zmiękłe owoce po przemarznięciu lub po tzw. blettingu podczas przechowywania, kiedy miąższ uzyskuje papkowatą konsystencję i słodko-korzenny smak z delikatną kwaskowatością. Owoce spożywa się na surowo po zmiękczeniu, do gotowania powideł, dżemów i chutneyów, do mieszanek owocowych, na moszcz lub nalewkę. Zawierają witaminę C, taniny, pektyny, kwasy organiczne i błonnik, stanowiąc ciekawe urozmaicenie jesiennej i zimowej diety. W kompozycji ogrodowej pigwa pospolita sprawdzi się jako soliter na trawniku, element mniejszych sadów owocowych, nasadzeń naturalnych, a także jako część żywopłotów mieszanych z innymi drzewami ziarnkowymi.

Uprawa: Zalecamy wybór stanowisk słonecznych do lekko zacienionych, osłoniętych od ekstremalnie zimnych wiatrów. Nieszpułka najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich, próchnicznych i dobrze przepuszczalnych glebach z wystarczającą ilością wapnia, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7,5. Znosi okresy suszy dzięki głębszemu systemowi korzeniowemu, jednak w pierwszych latach po posadzeniu doceni regularne podlewanie. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, dojrzałe drzewa znoszą nawet krótkotrwałe spadki do niższych wartości, kwiaty kwitnące w maju są stosunkowo mało zagrożone przez późne wiosenne przymrozki. Drzewa najczęściej sadzi się jesienią od października do listopada lub wiosną od marca do kwietnia, w odstępach około 3–4 m od innych drzew. Nieszpułka jest zazwyczaj częściowo samopylna, jednak dla pewniejszego zawiązywania owoców i regularnych plonów korzystne jest posadzenie kilku osobników lub umieszczenie jej w mieszanym kąciku owocowym. Cięcie jest zazwyczaj umiarkowane, w pierwszych latach polega głównie na kształtowaniu korony, później na okazjonalnym prześwietlaniu i usuwaniu zagęszczających lub uszkodzonych gałęzi. Jako nawóz sprawdza się coroczne dodawanie kompostu lub dobrze rozłożonego obornika w okręgu pod koroną, gleba jest utrzymywana w luźnej strukturze, a ściółkowanie materiałem organicznym ogranicza parowanie wody i wspiera życie glebowe. Spośród chorób mogą pojawić się parch lub zgnilizna owoców wywołana przez Monilia, zapobieganiem jest przewiewna korona i terminowe zbieranie opadłych owoców. Ogólnie nieszpułka sprawia wrażenie łatwego w uprawie, długowiecznego drzewa, które łączy wartość ozdobną z możliwością przetwarzania jesiennych owoców.