Niezapominajka błotna - Myosotis palustris Niezapominajka błotna

Opis szczegółowy produktu

Myosotis palustris - bylina wieloletnia z rodziny ogórecznikowatych, naturalnie występująca od Europy po zachodnią Syberię i obszar Himalajów. Zamieszkuje brzegi strumieni i jeziorek, starorzecza, rowy i podmokłe łąki, gdzie jej korzenie znajdują się stale w chłodzie i wilgoci. Z krótkich kłączy tworzy niski, chętnie zadarniający pokrój z giętkimi łodygami i jajowatymi do lancetowatych liśćmi, często delikatnie owłosionymi. Kwiatostan ma typową, zwiniętą wierzchotkę, która stopniowo rozwija się w kolejne kwiaty. Kwiaty są małe, około 8–12 mm, w pąku różowe, a po rozkwitnięciu jasno niebieskie z żółtym środkiem i białymi żyłkami. Długie kwitnienie od maja do września dostarcza nektaru i pyłku pszczołom i małym pszczołom samotnicom. Po przekwitnięciu tworzy się czwórka twardych owoców, dzięki którym roślina łatwo się rozsiewa i w dobrych warunkach tworzy zwarte dywany. W ogrodzie sprawdzi się jako gatunek wypełniający na brzegach, w rabatach deszczowych i przy elementach wodnych. W kompozycji dobrze komponuje się z irysami syberyjskimi, pierwiosnkami japońskimi, tawułkami i turzycami. Roślina nie jest wykorzystywana do spożycia.

Uprawa: Stanowisko preferuje słoneczne do półcienistego, z trwale wilgotną do mokrej glebą bogatą w próchnicę. W donicach i koszach do obsadzania brzegów oczek wodnych stosuje się cięższy, gliniasty substrat, który zatrzymuje wodę, a rośliny znoszą nawet płytkie zalanie do 10 cm nad powierzchnią gleby. W ogrodach dorasta najczęściej do 0,2–0,4 m i rozrasta się do szerokości 0,3–0,5 m. Sadzenie odbywa się od marca do czerwca lub we wrześniu do października, w odstępach około 30–40 cm, co odpowiada około 6–9 roślinom na m². Niezapominajka błotna jest w warunkach Republiki Czeskiej mrozoodporna, mniej więcej do -25 °C, a wiosną wznawia wzrost z części podziemnych. Nawożenie jest skromne, na żyznych glebach zazwyczaj wystarcza wiosenny dodatek kompostu, w donicach stosuje się wolno rozpuszczalne nawozy. W gorące lato może na suchszych stanowiskach skracać kwitnienie, dlatego korzystne jest utrzymanie gleby bez przesuszenia i ewentualne uzupełnienie ściółki. Po pierwszej fali kwitnienia często ponownie się zawiązuje, jeśli usunie się przekwitłe pędy. Wśród chorób przy wahaniach wilgotności pojawia się mączniak lub rdza, ze szkodników mszyce i ślimaki na młodych liściach. Podział kęp wiosną pomaga w odmłodzeniu i utrzymaniu zwartego pokroju.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.2. 2026