Oczar pośredni 'Aphrodite' Hamamelis x intermedia 'Aphrodite'

Opis szczegółowy produktu

Wilanek pośredni 'Aphrodite' - należy do krzewów kwitnących zimą, powstałych ze skrzyżowania gatunków H. japonica i H. mollis. Jest to rozłożysty, wolno rosnący krzew liściasty o otwartym, później szeroko wazowatym pokroju, który w wieku dorosłym osiąga wysokość około 3 m i podobną szerokość. Latem nosi sztywne, ciemnozielone, owalne do jajowatych liście z jaśniejszym obrzeżeniem, które jesienią przebarwiają się w ciepłych odcieniach pomarańczowego, czerwonego i żółtego. Od stycznia do marca, często już przy pierwszych pociągnięciach przedwiosennego słońca, na nagich gałęziach rozkwitają pęki kwiatów z długimi, postrzępionymi płatkami w miedziano-pomarańczowym do pomarańczowo-czerwonego kolorze z ciemniejszym kielichem, które należą do pierwszych kolorowych akcentów sezonu i bywają lekko pachnące. Ten wilanek został wprowadzony na rynek przez holenderskiego szkółkarza J. H. M. van Heijninga w latach 80. XX wieku i prawdopodobnie pochodzi ze skrzyżowania odmian 'Vesna' i 'Pallida', łącząc tym samym intensywny kolor kwiatów z dobrym wzrostem i niezawodnym kwitnieniem. W kompozycji ogrodowej sprawdza się jako soliter w przedogródkach, przy tarasach czy ścieżkach, gdzie wyróżnia się sylwetka gałęzi i zimowe kwiaty, dobrze jednak komponuje się również w mieszanych grupach krzewów z rododendronami, pierisami, wrzosami, cieniolubnymi bylinami i trawami ozdobnymi, które podkreślą jego zimowy i jesienny efekt.

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko osłonięte, na pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, aby wspierać obfite kwitnienie i intensywne jesienne barwy. Krzew preferuje glebę kwaśną do obojętnej, próchniczą, umiarkowanie wilgotną, ale przepuszczalną, o pH około 5,0-6,5, bez trwałego zastoju wody. W cięższych glebach korzystny jest podwyższony zagon z dodatkiem torfu i kompostu oraz warstwa ściółki, która ogranicza wahania temperatury i parowanie. Sadzonki sadzi się od marca do maja lub jesienią od września do listopada, w odstępach około 2,5-3 m, aby roślina miała przestrzeń do pełnego rozwinięcia korony. Podlewanie jest najważniejsze w pierwszych latach po posadzeniu oraz podczas długotrwałej letniej suszy, kiedy to stosuje się głębsze, rzadsze podlewanie. U starszych osobników system korzeniowy jest już bardziej odporny. Nawożenie przeprowadza się oszczędnie, wiosną wystarczy warstwa dobrze rozłożonego kompostu lub wolno rozpuszczalnego nawozu dla krzewów ozdobnych. Oczar toleruje jedynie lekki cięcie formujące zaraz po kwitnieniu, usuwa się przede wszystkim uszkodzone i krzyżujące się gałęzie. Starsze rośliny gorzej regenerują po silniejszym cięciu. W naszych warunkach krzew jest mrozoodporny do -25 °C, jednak młode rośliny docenią zimowe okrycie strefy korzeniowej i osłonięcie od wiatru. Ogólnie jest to gatunek zdrowy, rzadko atakowany przez szkodniki. W nadmiernie wilgotnych glebach mogą pojawić się choroby grzybowe korzeni lub kory, którym zapobiega dobra drenaż i odpowiedni wybór stanowiska. Przy odpowiednio dobranym stanowisku i podstawowej pielęgnacji, oczar staje się długowieczną ozdobą zimowego ogrodu i niezawodnym źródłem kwiatów do wczesnowiosennych kompozycji.

Autor: Jana | Rewizja: 24.11.2025