Ognik szkarłatny 'Golden Charmer' Pyracantha coccinea 'Golden Charmer'

Opis szczegółowy produktu

Ognik szkarłatny 'Golden Charmer' - zimozielona, ciernista odmiana ognika szkarłatnego z rodziny różowatych (Rosaceae), wyhodowana dla intensywnie żółtych owoców i większej odporności na parcha ognika, który u starszych odmian często niszczy liście i owoce. Gatunek Pyracantha coccinea pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego i Azji Mniejszej, gdzie rośnie na słonecznych, kamienistych zboczach i w zaroślach. Odmiana tworzy gęsto rozgałęziony krzew o łukowato wygiętych pędach i krótkich, ostrych cierniach, w wieku dojrzałym osiągający zwykle 2–3 m wysokości i 1–2 m szerokości. Liście są skórzaste, owalnie wydłużone, błyszczące, ciemnozielone, w łagodne zimy w większości nie opadają, a podczas bezśnieżnych mrozów mogą częściowo przybierać brązowy odcień. Od maja do początku czerwca pojawiają się białe kwiaty zebrane w podbaldachy 4–6 cm, które dostarczają pyłku i nektaru pszczołom oraz drobnym owadom. Na dwuletnim drewnie od połowy do końca września dojrzewają kuliste owoce o średnicy około 0,8–1 cm w kolorze ciemnożółtym do złocistożółtego. Owoce nie nadają się do jedzenia, jednak przedłużają walory ozdobne krzewu aż do zimy, a w okresie niedoboru innego pokarmu często stanowią pożywienie dla ptaków. Dzięki cierniom odmiana sprawdza się jako żywopłot ochronny, a jednocześnie dobrze znosi prowadzenie przy ścianie, gdzie tworzy regularny wachlarz.

Uprawa: Najobfitsze kwitnienie i najlepsze wybarwienie owoców uzyskuje się na stanowisku słonecznym, roślina dobrze rośnie jednak także w półcieniu. Odpowiednia jest gleba gliniasto-piaszczysta do gliniastej, przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5. Zastoiska wody i ciężkie gliny zwiększają ryzyko uszkodzeń zimowych, dlatego sprawdza się warstwa drenażowa i ściółkowanie. Rośliny w pojemnikach sadzi się w praktyce od marca do listopada, poza okresem mrozów. Po ukorzenieniu ognik jest odporny na suszę, w pierwszych dwóch latach korzystne jest regularne podlewanie w dłuższych okresach bez opadów. Wiosną roślinie służy lekkie nawożenie kompostem lub nawozem do roślin ozdobnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu lub po okresie ozdobnym owoców, w zależności od wybranego kształtu. Na żywopłot sadzi się rośliny w odstępach około 60–80 cm, w grupach przyjmuje się około 2–3 krzewy na m². W warunkach klimatycznych Polski jest mrozoodporny do około -20 °C, na otwartych stanowiskach podczas bezśnieżnych mrozów może cierpieć z powodu suszy fizjologicznej, dlatego korzystne jest stanowisko osłonięte od wiatru. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce, przędziorki i tarczniki, z chorób należy zwracać uwagę przede wszystkim na zarazę ogniową i parcha.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.2. 2026