Ognik szkarłatny 'Red Cushion' Pyracantha coccinea 'Red Cushion'

Opis szczegółowy produktu

Ognik szkarłatny 'Red Cushion' - zimozielona, ciernista odmiana ognika szkarłatnego z rodziny różowatych (Rosaceae). Wywodzi się od gatunku pochodzącego z obszaru Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej, gdzie rośnie w zaroślach i na kamienistych zboczach. Odmiana tworzy gęsto rozgałęziony krzew o łukowatych pędach i krótkich, ostrych cierniach. W ogrodach sprawdza się jako niska osłona przy płocie oraz w żywopłocie swobodnym i formowanym. Można ją też prowadzić przy podporze na murze, gdzie formuje się ją w wachlarz, a owoce lepiej się wybarwiają. W naszych warunkach klimatycznych osiąga najczęściej około 0,8–1,2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości. Liście są skórzaste, błyszczące i ciemnozielone. Zimą zwykle pozostają na krzewie, a podczas bezśnieżnych mrozów mogą brązowieć. W maju i czerwcu wydaje białe kwiaty zebrane w baldachogrona o średnicy około 4–6 cm. Dostarczają one pszczołom pyłku i nektaru. Od września dojrzewają kuliste owoce o średnicy około 0,8–1 cm. Są jaskrawoczerwone, często utrzymują się do zimy i stanowią cenny pokarm dla ptaków. Owoce mają walory ozdobne i zwykle nie są spożywane przez ludzi. W kompozycjach dobrze komponuje się z dereniami, kalinami, tawułami i trawami ozdobnymi, a czerwone owoce stanowią w nich zimowy akcent. Podczas prac pielęgnacyjnych trzeba uważać na ciernie. Dlatego krzew sadzi się z dala od wąskich przejść i miejsc zabaw dzieci.

Uprawa: Najobfitsze kwitnienie i najlepsze wybarwienie owoców osiąga się na stanowisku słonecznym, choć roślina dobrze rośnie również w półcieniu. Odpowiada jej gleba gliniasto-piaszczysta do gliniastej, przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5. Zastoje wody i ciężkie gleby ilaste zwiększają ryzyko uszkodzeń zimowych. Dlatego sprawdza się warstwa drenażowa i ściółkowanie. Rośliny w pojemnikach sadzi się w praktyce od marca do listopada, poza okresami mrozów. Ukorzeniony ognik jest zwykle odporny na suszę. W pierwszych dwóch latach warto jednak regularnie podlewać go w dłuższych okresach bez opadów. Wiosną dobrze robi mu lekkie nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów ozdobnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu lub po okresie ozdobnym owoców, zależnie od wybranego kształtu. W żywopłocie rośliny sadzi się w odstępach około 60–80 cm, a w grupach wychodzi mniej więcej 2–3 krzewy na m². W warunkach Polski jest mrozoodporny do około -20 °C. W otwartych miejscach podczas bezśnieżnych mrozów może cierpieć z powodu zimowego przesuszenia, dlatego korzystne jest stanowisko osłonięte od wiatru. Spośród szkodników mogą pojawić się mszyce, przędziorki i tarczniki. Z chorób należy zwracać uwagę zwłaszcza na zarazę ogniową i parcha.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.2. 2026