Ognik szkarłatny 'Red Star' Pyracantha coccinea 'Red Star'

Opis szczegółowy produktu

Ognik szkarłatny 'Red Star'  - zimozielona, ciernista odmiana ognika szkarłatnego z rodziny różowatych (Rosaceae), wywodząca się od gatunku pochodzącego z obszaru Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej, gdzie rośnie w zaroślach i na słonecznych, kamienistych zboczach. Odmiana wyróżnia się mniejszą liczbą cierni niż wiele innych ogników i tworzy gęsto rozgałęziony, przeważnie wzniesiony krzew, w naszych ogrodach najczęściej 2–3 m wysoki i 1,5–2 m szeroki. Ciernie są krótkie, mimo to przy pielęgnacji zaleca się rękawice i sadzenie z dala od wąskich przejść. Liście są drobne, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone, w łagodniejsze zimy zwykle się utrzymują, podczas bezśnieżnych mrozów mogą częściowo brązowieć. W maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach pojawiają się płaskie baldachogrona drobnych białych kwiatów, zwykle o szerokości 4–6 cm, dostarczające pyłku i nektaru pszczołom i innym owadom. Od września owoce zebrane w grona przebarwiają się na jaskrawoczerwono, mają przeważnie 0,8–1 cm i często utrzymują się na gałęziach do stycznia–lutego, o ile ptaki nie zbiorą ich wcześniej. Owoce są ozdobne, nie nadają się do zwykłego spożycia i mogą wywołać dolegliwości żołądkowe. Krzew sprawdza się jako żywopłot, osłona ochronna oraz doskonały materiał do prowadzenia przy murze lub ogrodzeniu, gdzie czerwone owoce wyglądają jak zimowe korale wśród zimozielonych liści. W kompozycjach dobrze komponuje się z dereniami, kalinami, ostrokrzewami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najobfitsze kwitnienie i najładniejsze wybarwienie owoców uzyskuje się na stanowisku słonecznym, dobrze rośnie jednak także w półcieniu. Odpowiada mu gleba gliniasto-piaszczysta do gliniastej, przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5. Zastoiska wody i ciężkie gliny zwiększają ryzyko uszkodzeń zimowych, dlatego sprawdza się warstwa drenażowa i ściółkowanie. Rośliny w pojemnikach sadzi się w praktyce od marca do listopada, poza okresami mrozów. Po przyjęciu się ognik jest odporny na suszę, w pierwszych dwóch latach pomaga regularne podlewanie w dłuższych okresach bez opadów. Wiosną korzystne jest lekkie nawożenie kompostem lub nawozem do roślin ozdobnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu lub po okresie ozdobnych owoców, w zależności od wybranego kształtu. Na żywopłot rośliny sadzi się w odstępach około 60–80 cm, w grupach przyjmuje się około 2–3 krzewy na m². W polskich warunkach jest mrozoodporny do około -20 °C, na otwartych stanowiskach podczas bezśnieżnych mrozów może cierpieć z powodu zimowego wysychania, dlatego korzystne jest osłonięte miejsce. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce, przędziorki i tarczniki, spośród chorób należy zwracać uwagę zwłaszcza na zarazę ogniową i parcha.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.2. 2026