Oliwnik Ebbingego 'Taneo' Elaeagnus x ebbingei 'Taneo'

Opis szczegółowy produktu

Iwa Ebbinge 'Taneo' - to wiecznie zielony, średnio silnie rosnący krzew. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 1,5 m do 2 m i szerokość 1,2 m do 1,5 m, tworząc gęsty, szeroko wyprostowany i schludny pokrój. Liście są eliptyczne do owalnych, dość duże, skórzaste i błyszczące. Jego ubarwienie jest jego główną zaletą – środek liścia ma intensywnie żółty do złotego koloru, podczas gdy krawędzie tworzą ciemnozielony pas. Spodnia strona liści jest srebrzysta z drobnymi brązowawymi łuskami. Roślina kwitnie jesienią (od września do listopada). Kwiaty są niepozorne, drobne, kremowo-białe do srebrzystych. Mimo że są wizualnie skromne, rozsiewają wokół siebie niezwykle intensywny, upajająco słodki zapach przypominający goździki lub wanilię. Iwa należy do bardzo odpornych i adaptacyjnych krzewów. Wyróżnia się zdolnością wiązania azotu z powietrza dzięki symbiozie z bakteriami glebowymi, co czyni ją niewymagającą rośliną zdolną do prosperowania nawet na uboższych glebach. Jest uprawiana niezawodnie w naszych warunkach – dorosłe rośliny wykazują mrozoodporność do -15 °C do -18 °C. Na okres zimowy młodszym roślinom zaleca się zapewnić osłonięte stanowisko i ściółkowanie. Bardzo dobrze znosi cięcie formujące i głębsze, które stymuluje tworzenie nowych, jaskrawo zabarwionych pędów. W architekturze krajobrazu znajduje zastosowanie jako wiecznie zielony, cięty i swobodnie rosnący żywopłot, kolorowy akcent w rabatach bylinowych lub reprezentacyjny soliter w dużych pojemnikach na tarasach.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym do półcienistego, gdzie utrzymuje gęsty wzrost i zwartą budowę. Znosi nawet jaśniejszy cień, jednak przy niedoborze światła rozluźnia się rozgałęzienie, a liście tracą typowy połysk. W chłodniejszych rejonach zaleca się stanowisko osłonięte od wiatru, idealnie przy ścianie, płocie lub w osłoniętym miejscu ogrodu. Wymagania glebowe są niskie. Odpowiadają jej przepuszczalne gleby, piaszczysto-gliniaste do gliniastych, z dobrym drenażem. Długotrwale podmokłe i ciężkie gleby gliniaste nie są odpowiednie. Optymalne pH gleby mieści się w zakresie 6,5-7,5, ale dobrze toleruje również warunki lekko zasadowe. Rośliny sadzi się od marca do października, przy czym sadzenie wiosenne sprzyja szybszemu ukorzenieniu przed zimą. Po posadzeniu zaleca się regularne podlewanie w pierwszym sezonie wegetacyjnym. Po ukorzenieniu krzew jest bardzo odporny na suszę i nie wymaga dodatkowego nawadniania nawet w miesiącach letnich. Dzięki zdolności do symbiotycznego wiązania azotu atmosferycznego za pomocą bakterii korzeniowych, ma niskie wymagania nawozowe. Na uboższych glebach zaleca się wiosną uzupełnić kompost lub dojrzały materiał organiczny. Ściółkowanie w okolicy korzeni pomaga utrzymać stabilną wilgotność gleby i chroni system korzeniowy w okresie zimowym. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i umożliwia szerokie zastosowanie w architekturze ogrodowej. Przeprowadza się je od wiosny do końca lata, w przypadku żywopłotów formowanych nawet kilka razy w roku. Krzew niezawodnie odrasta ze starszego drewna i dobrze się regeneruje. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -18 °C, w miejscach osłoniętych nawet nieco więcej. Młode rośliny zaleca się w pierwszych zimach chronić ściółką lub gałązkami iglastymi. Do żywopłotów stosuje się rozstaw 60-80 cm, przy luźniejszych nasadzeniach lub jako soliter należy uwzględnić ostateczną szerokość krzewu.

Autor: Lucie | Rewizja: 27.07.2026