Orlik pospolity 'Black Barlow' Aquilegia vulgaris 'Black Barlow'

Opis szczegółowy produktu

Orlik pospolity 'Black Barlow' - bardzo wyrazista i elegancka ozdobna odmiana klasycznego orlika, należąca do najciemniej kwitnących odmian. Ceniona jest za pełne, niemal czarne do ciemnowiśniowych kwiaty i obfite wiosenne kwitnienie, dzięki którym prezentuje się w ogrodzie wyjątkowo szlachetnie. Rośnie jako średnio wysoka, kępiasta bylina, zwykle o wysokości od 60 do 80 cm, a w czasie kwitnienia wraz z pędami kwiatowymi może osiągnąć około 90 cm. Pokrój jest wzniesiony, lekki i naturalny. Liście są delikatnie podzielone, niebieskozielone, typowe dla orlików, dekoracyjne zwłaszcza wiosną i w pierwszej połowie lata, później mogą częściowo zasychać. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca. Są pełne, kuliste, bez wyraźnych ostróg, typowe dla grupy Barlow. Mają bardzo ciemny, wiśniowy do purpurowoczarnego kolor i często sprawiają wrażenie niemal czarnych, co czyni tę odmianę jedną z najciemniej kwitnących bylin. Kwitnienie jest obfite, a kwiaty tworzą silny kontrast z jasnymi i zielonymi roślinami w otoczeniu. Są atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Jest w pełni mrozoodporny i dobrze znosi typowe warunki ogrodowe. Sprawdza się na rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i naturalistycznych, w nasadzeniach mieszanych oraz jako wyrazisty, kontrastowy akcent. Bardzo ładnie komponuje się z jasnymi bylinami, bodziszkami, paprociami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, ale znosi także stanowisko słoneczne, jeśli gleba jest wystarczająco wilgotna. Nadaje się również do chłodniejszych rejonów, gdzie rozwija się lepiej niż gatunki bardziej ciepłolubne. Odpowiada mu gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, równomiernie wilgotna, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi długotrwałej suszy ani ciężkich, podmokłych gleb. Bardzo korzystna jest ściółka z ziemi liściowej lub kompostu. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Orlik pospolity źle znosi długotrwałe przesuszenie, ale jednocześnie nie może stać w wodzie. Nawożenie nie jest wymagające – wystarczy wiosenna dawka kompostu lub słaby nawóz organiczny. Przenawożenie azotem prowadzi do bujnego wzrostu liści kosztem kwitnienia. Jest w pełni mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i bez problemu zimuje w warunkach środkowoeuropejskich. Jest stosunkowo odporny na choroby, choć mogą pojawić się miniarki lub mączniak prawdziwy, które jednak zazwyczaj nie zagrażają żywotności rośliny. Cięcie nie jest konieczne. Po przekwitnieniu można usunąć pędy kwiatowe, jeśli nie chce się samosiewu, który u tego gatunku jest raczej umiarkowany. Liście pozostawia się do jesieni lub usuwa wczesną wiosną. Roślinę łatwo rozmnaża się przez podział kęp.

 Autor: Kamila | Rewizja: 5. 1. 2026