Orlik pospolity 'Nora Barlow' Aquilegia vulgaris 'Nora Barlow'

Opis szczegółowy produktu

Orlik pospolity 'Nora Barlow' - bardzo elegancka i od lat lubiana ozdobna odmiana orlika, ceniona przede wszystkim za pełne, gwiaździste kwiaty w delikatnych różowo-białych odcieniach, długie wiosenne kwitnienie i romantyczny wygląd. Należy do odmian z grupy Barlow, które charakteryzują się pełnymi kwiatami bez ostróg. Rośnie jako średnio wysoka bylina, zwykle o wysokości 60–80 cm, o delikatnych, wzniesionych pędach. Pokrój jest lekki, przewiewny i naturalny, roślina tworzy luźniejsze kępy. Liście są drobno podzielone, niebieskozielone, tworzą przyziemną rozetę i pozostają dekoracyjne także po przekwitnięciu. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu. Są pełne, gwiaździste, bez ostróg, o średnicy około 4–5 cm. Kwiaty mają delikatnie różową barwę z białym brzegiem, czasem z lekkim zielonkawym odcieniem pośrodku. Są bardzo delikatne, romantyczne i sprawiają wrażenie koronkowych. Przyciągają pszczoły i inne zapylacze, choć w pełnych kwiatach dostęp do nektaru jest bardziej ograniczony. Sprawdza się na rabatach bylinowych, w ogrodach wiejskich i romantycznych, na obrzeżach grup krzewów, w półcienistych partiach ogrodu oraz w połączeniu z wiosennymi roślinami cebulowymi. Bardzo ładnie komponuje się z piwoniami, kosaćcami, tawułkami lub wiosennymi bylinami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, ale znosi także stanowisko słoneczne, jeśli gleba jest dostatecznie wilgotna. Nadaje się również do chłodniejszych rejonów, gdzie rośnie lepiej niż gatunki bardziej ciepłolubne. Odpowiada mu gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, równomiernie wilgotna, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi długotrwałej suszy ani ciężkich, podmokłych gleb. Ściółkowanie ziemią liściową lub kompostem jest bardzo korzystne. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Orlik źle znosi długotrwałe przesuszenie, ale jednocześnie nie może stać w wodzie. Nawożenie nie jest wymagające – wystarczy wiosenna dawka kompostu lub słaby nawóz organiczny. Przenawożenie azotem prowadzi do bujnego wzrostu liści kosztem kwitnienia. Jest w pełni mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i bez problemu zimuje w warunkach Europy Środkowej. Jest stosunkowo odporny na choroby, choć mogą pojawić się miniarki lub mączniak prawdziwy, które jednak zazwyczaj nie zagrażają żywotności rośliny. Cięcie nie jest konieczne. Po przekwitnięciu można usunąć pędy kwiatostanowe, jeśli samosiew jest niepożądany, choć u tego gatunku jest on raczej umiarkowany. Liście pozostawia się do jesieni lub usuwa wczesną wiosną. Roślinę łatwo rozmnaża się przez podział kęp.

Autor: Kamila | Rewizja: 22. 1. 2026