Orlik wachlarzowaty 'Mini Star' Aquilegia flabellata 'Mini Star'

Opis szczegółowy produktu

Orlik wachlarzowaty 'Mini Star' - drobna i bardzo urocza ozdobna odmiana orlika, ceniona za niski, zwarty pokrój, obfite kwitnienie i delikatne, dwubarwne kwiaty. Należy do najmniejszych orlików i jest idealnym wyborem do ogrodów skalnych, mniejszych rabat, pojemników i kameralnych nasadzeń. Rośnie jako niska, kępiasta bylina, zwykle o wysokości zaledwie 15–25 cm, a w czasie kwitnienia, wraz z pędami kwiatowymi, może osiągnąć maksymalnie około 30 cm. Pokrój jest zwarty, gęsty i naturalnie uporządkowany. Liście są delikatnie podzielone, niebieskozielone, trójlistkowe, przypominające liście paproci, i pozostają dekoracyjne przez większą część sezonu wegetacyjnego. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca. Są mniejsze i bardziej wzniesione niż u większości orlików, z krótkimi ostrogami. Mają barwę od niebieskofioletowej do lawendowej z białym środkiem – delikatną, a zarazem bardzo elegancką. Jak na wielkość rośliny kwitnienie jest obfite, a kwiaty sprawiają wrażenie czystych i świeżych. Są atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Jest w pełni mrozoodporny i dobrze znosi typowe warunki ogrodowe. Sprawdza się w ogrodach skalnych, na obrzeżach rabat, w nasadzeniach bylinowych, w pojemnikach oraz w ogrodach w stylu japońskim. Bardzo ładnie komponuje się z niskimi paprociami, wiosennymi roślinami cebulowymi i innymi drobnymi bylinami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu, ale toleruje także stanowisko słoneczne, jeśli gleba jest dostatecznie wilgotna. Nadaje się również do chłodniejszych rejonów, gdzie radzi sobie lepiej niż gatunki bardziej ciepłolubne. Odpowiada mu gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, równomiernie wilgotna, najlepiej lekko kwaśna do obojętnej (pH 5,5–7,0). Nie znosi długotrwałej suszy ani ciężkich, podmokłych gleb. Ściółkowanie ziemią liściową lub kompostem jest bardzo korzystne. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy. Orlik wachlarzowaty źle znosi długotrwałe przesuszenie, ale jednocześnie nie może stać w wodzie. Nawożenie nie jest wymagające – wystarczy wiosenna dawka kompostu lub słaby nawóz organiczny. Przenawożenie azotem prowadzi do bujnego wzrostu liści kosztem kwitnienia. Jest w pełni mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i bez problemu zimuje w warunkach Europy Środkowej. Jest stosunkowo odporny na choroby, choć mogą pojawić się miniarki lub mączniak prawdziwy, które jednak zazwyczaj nie zagrażają kondycji rośliny. Cięcie nie jest konieczne. Po przekwitnieniu można usunąć pędy kwiatowe, jeśli samosiew jest niepożądany – u tego gatunku jest on raczej umiarkowany. Liście pozostawia się do jesieni lub usuwa wczesną wiosną. Roślinę łatwo rozmnaża się przez podział kęp.

Autor: Kamila | Rewizja: 5. 1. 2026