Orzacha podziemna 'Salomat Peanut' Arachis hypogaea 'Salomat Peanut'

Opis szczegółowy produktu

Orzacha podziemna 'Salomat Peanut' - wczesna, jadalna odmiana gatunku Arachis hypogaea. Gatunek pochodzi z Ameryki Południowej, prawdopodobnie z obszaru dzisiejszej Boliwii i północnej Argentyny, i od stuleci uprawiany jest dla oleistych nasion. Odmiana 'Salomat' jest w Uzbekistanie wymieniana wśród odmian lokalnych i stosowana także jako wzorzec w doświadczeniach uprawowych. Należy do typu Valencia, a w produkcji europejskiej oferuje ją firma Volmary. W naszych warunkach uprawia się ją jako roślinę jednoroczną, tworzy rozłożysty krzaczek o wysokości i szerokości około 30–50 cm. Liście są parzystopierzaste, złożone z czterech owalnych listków. Od czerwca do sierpnia w kątach liści pojawiają się drobne, żółte kwiaty motylkowe. Po zapyleniu nasada zalążni wydłuża się w cienki ginofor, który wnika w glebę i pod powierzchnią wytwarza owoc. Długie, siateczkowate strąki odmiany 'Salomat' kryją zwykle 3–4 ponadprzeciętnie duże nasiona o ciemnoczerwonej łupinie nasiennej. Po wysuszeniu mają delikatnie słodkawy, pełny smak i wykorzystuje się je prażone, solone, do pieczywa, deserów, past oraz domowego masła orzechowego. Nasiona zawierają około jednej czwartej białka, dużo nienasyconych tłuszczów, witaminę E, witaminy z grupy B, magnez i fosfor. Orzeszki ziemne należą do istotnych alergenów, a przed spożyciem zaleca się ich dokładne wysuszenie i obróbkę termiczną.

Uprawa: Wymaga ciepłego i słonecznego stanowiska, ponieważ pochodzi z klimatu tropikalnego. W naszych warunkach najlepiej rośnie w osłoniętych miejscach o południowej wystawie lub w szklarni. Do rozwoju potrzebuje długiego i ciepłego sezonu wegetacyjnego. Gleba powinna być lżejsza, piaszczysta do gliniasto-piaszczystej, dobrze nagrzana i przepuszczalna, aby owoce mogły bez trudu tworzyć się pod powierzchnią. Optymalne pH wynosi 6,0–7,0. W ciężkich glebach gliniastych tworzenie owoców bywa utrudnione. Podlewanie powinno być regularne, ale umiarkowane — roślina nie znosi nadmiernej wilgoci. Najważniejsza jest wilgoć w okresie tworzenia kwiatów i ginoforów. Gdy owoce zaczynają dojrzewać, podlewanie się ogranicza, aby łupiny dobrze dojrzały i nie ulegały gniciu. Ściółka z lekkiej słomy lub zrębków pomaga utrzymać równomierną wilgotność i zapobiega twardnieniu wierzchniej warstwy gleby. Wystarczy umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem potasowym. Jako roślina bobowata potrafi część azotu wiązać sama dzięki bakteriom brodawkowym, dlatego wysokie dawki azotu nie są wskazane. Roślina jest stosunkowo odporna na szkodniki i choroby, ale może cierpieć podczas chłodnej i wilgotnej pogody, gdy grożą choroby grzybowe lub gnicie owoców. Największym zagrożeniem bywa zimna gleba i niedobór ciepła w okresie wegetacji.

Autor: Nikol | Rewizja: 21.7. 2026