Orzech włoski 'Milotai 10' - pojemnik Juglans regia 'Milotai 10'

Opis szczegółowy produktu

Orzech włoski 'Milotai 10' - wysokoproduktywna odmiana węgierskiego pochodzenia, która w naszych warunkach klimatycznych jest bardzo popularna ze względu na swoją niezawodność i jakość. Drzewo to rośnie umiarkowanie silnie i tworzy kulistą, dobrze ustrukturyzowaną koronę, która w wieku dorosłym osiąga wysokość od 7 do 9 metrów. Odmiana ta jest samozapylna, więc do obfitego zawiązania owoców nie wymaga obecności innego zapylacza. Najbardziej wyróżniającą cechą tej odmiany jest jej zdolność do regularnego i bardzo obfitego plonowania. Owoce są średniej wielkości, mają cienką, jasnobrązową skorupkę, która bardzo łatwo się łupie, a jądro jest wyjątkowo jasne, smaczne i wypełnia niemal całe wnętrze orzecha. Zbiór dojrzałych owoców odbywa się zazwyczaj w drugiej połowie września. Drzewo kwitnie średnio późno, co zapewnia mu bardzo dobrą ochronę przed uszkodzeniami przez późnowiosenne mrozy i gwarantuje wysoką pewność plonów. 'Milotai 10' jest ceniony również za dobrą kondycję zdrowotną i odporność na typowe choroby. W ogrodzie sprawdzi się jako wysokowydajne drzewo owocowe, idealne dla producentów wymagających najwyższej jakości jader w połączeniu z odpornością i łatwością zbioru. Jest to bardzo praktyczna i sprawdzona przez lata odmiana, która łączy w sobie najlepsze cechy nowoczesnego orzecha włoskiego.

Uprawa: W Czechach najlepiej sprawdzają się słoneczne stanowiska z dobrą cyrkulacją powietrza, najlepiej poza kotlinami mrozowymi, ponieważ późnowiosenne mrozy mogą uszkodzić kwiaty. Gleba powinna być głęboka, żyzna i dobrze przepuszczalna, o pH około 6,5–7,8, na ciężkich, podmokłych glebach korzenie cierpią. Sadzenie odbywa się wiosną od marca do kwietnia lub jesienią od października do listopada, w przypadku drzewek z doniczki nawet dłużej, gdy gleba nie jest zamarznięta. Zalecany rozstaw wynosi około 8–10 m. Zbiory najczęściej przypadają od drugiej połowy września do października, gdy zielona łupina pęka i orzechy łatwo się uwalniają. Po zbiorach orzechy suszy się w jednej warstwie w przewiewnym miejscu, aby zmniejszyć ryzyko pleśni, a jądra zachowały kolor i aromat. Mrozoodporność dojrzałego drewna podaje się około -25 °C, młode drzewka dobrze rosną z mulczem i ochroną pnia przed zgryzieniem. Cięcie ogranicza się do wychowawczego i zdrowotnego, odpowiednim okresem jest lato po dojrzeniu pędów, ponieważ cięcie zimowe może silniej „płakać” i zwiększać ryzyko infekcji. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych 2-3 latach po posadzeniu i w suchych latach podczas nabrzmiewania owoców, nawożenie zazwyczaj wystarcza kompostem i wiosenną dawką azotu. Uprawa w doniczce ma sens tylko krótkoterminowo, ponieważ system korzeniowy szybko się wzmocni i wymaga przestrzeni. W deszczowych wiosnach może pojawić się bakteryjna plamistość orzecha włoskiego i grzybicze plamistości liści, owoce mogą być uszkadzane przez owocnicę orzechową lub owocówkę. Pod koroną działa juglon, dlatego w pobliżu gorzej radzą sobie wrażliwsze rośliny, a trawnik lub żwir są praktycznym wyborem.

Więcej informacji: Instrukcja uprawy orzechów włoskich

Autor: Kamila | Rewizja: 04.06.2026