Orzech włoski 'Milotai 10' - pojemnik Juglans regia 'Milotai 10'

Opis szczegółowy produktu

Orzech włoski 'Milotai 10' - bardzo plenna odmiana pochodzenia węgierskiego, ceniona w naszych warunkach klimatycznych za niezawodność i jakość. Drzewo rośnie średnio silnie i tworzy kulistą, dobrze zbudowaną koronę, która w wieku dojrzałym osiąga 7–9 metrów wysokości. Odmiana jest samopylna, więc do obfitego zawiązywania owoców nie potrzebuje obecności innego zapylacza. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest zdolność do regularnego i bardzo obfitego plonowania. Orzechy są średniej wielkości, mają cienką, jasnobrązową łupinę, która bardzo łatwo pęka, a jądro jest wyjątkowo jasne, smaczne i wypełnia niemal całe wnętrze orzecha. Zbiór dojrzałych owoców odbywa się zwykle w drugiej połowie września. Drzewo kwitnie średnio późno, co zapewnia mu bardzo dobrą ochronę przed uszkodzeniami przez późne wiosenne przymrozki, a tym samym wysoką pewność plonu. 'Milotai 10' ceniona jest także za dobrą zdrowotność i odporność na powszechne choroby. W ogrodzie sprawdza się jako bardzo wydajne drzewo owocowe, idealne dla ogrodników oczekujących najwyższej jakości jąder w połączeniu z odpornością i wygodnym zbiorem. To bardzo praktyczna, sprawdzona przez lata odmiana, łącząca w sobie najlepsze cechy nowoczesnego orzecha włoskiego.

Uprawa:  W Polsce najlepiej sprawdzają się stanowiska słoneczne z dobrym przewiewem, najlepiej poza zastoiskami mrozowymi, ponieważ późne wiosenne przymrozki mogą uszkodzić kwiaty. Odpowiednia jest gleba głębsza, żyzna i dobrze zdrenowana, o pH około 6,5–7,8, na ciężkich, podmokłych glebach cierpią korzenie. Sadzenie wykonuje się wiosną od marca do kwietnia lub jesienią od października do listopada, a drzewka w pojemnikach także dłużej, dopóki gleba nie jest zamarznięta. Zalecana rozstawa wynosi około 8–10 m. Zbiór przypada najczęściej od drugiej połowy września do października, gdy zielona okrywa owocu pęka, a orzechy łatwo się z niej uwalniają. Po zbiorze orzechy suszy się w jednej warstwie w przewiewnym miejscu, aby ograniczyć ryzyko pleśni i zachować barwę oraz aromat jąder. Mrozoodporność dojrzałego drewna podaje się na około -25 °C, młodym drzewkom służy ściółkowanie i ochrona pnia przed zgryzaniem. Cięcie ogranicza się do formującego i sanitarnego, a odpowiednią porą jest lato po zdrewnieniu pędów, ponieważ cięcie zimowe może powodować silniejsze „płakanie” i zwiększać ryzyko infekcji. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych 2–3 latach po posadzeniu oraz w suche lata w okresie wypełniania się owoców, a do nawożenia zwykle wystarcza kompost i wiosenna dawka azotu. Uprawa w pojemniku ma sens tylko krótkoterminowo, ponieważ system korzeniowy szybko się rozrasta i potrzebuje przestrzeni. W deszczowe wiosny może pojawić się bakterioza orzecha włoskiego i grzybowe plamistości liści, a owoce mogą uszkadzać nasionnica orzechowa lub owocówki. Pod koroną działa juglon, dlatego w pobliżu gorzej rosną wrażliwsze rośliny, a praktycznym rozwiązaniem bywa trawnik lub żwir.

Więcej na: Instrukcja uprawy orzechów

Autor: Kamila | Rewizja: 4. 6. 2026