Ostnica arundinacea 'Pheasant' - Stipa arundinacea 'Pheasant' Ostnica trzcinowata

Opis szczegółowy produktu

Kavyl arundinacea 'Pheasant' - tworzy gęste, elegancko opadające kępy. Z rośliny w pełni wyrośniętej osiąga wysokość od 60 cm do 90 cm i szerokość od 80 cm do 100 cm. Wąskie, liniowe liście są początkowo oliwkowozielone, lecz pod wpływem słońca i w miarę postępu lata nabierają intensywnych miodowych, pomarańczowych, a nawet czerwono-brązowych tonów, które utrzymują się również w okresie zimowym. Roślina kwitnie od czerwca do września bardzo delikatnymi, zwiewnymi wiechami o różowobrązowym kolorze, które wznoszą się ponad ulistnieniem i osiągają wysokość do 1 m. W naszych warunkach mrozoodporność wynosi od -15 °C do -18 °C. W chłodniejszych regionach warto zimą chronić roślinę lekką okrywą z suchych liści lub ściółki iglastej. W przeciwieństwie do traw jesiennych, tego gatunku nigdy nie przycina się wiosną do samej ziemi, ponieważ mógłby zgnić lub bardzo słabo wypuścić nowe pędy. W marcu i kwietniu wystarczy jedynie ręcznie „przeczesać” kępę w rękawicach ogrodniczych i usunąć obumarłe, suche lub uszkodzone liście. Przy sadzeniu powierzchniowym zaleca się rozstaw od 50 cm do 60 cm, co odpowiada zagęszczeniu od 3 do 4 sadzonek na m². W architekturze ogrodowej doskonale sprawdza się jako efektowny soliter, element nasadzeń preriowych i wrzosowiskowych, na obrzeżach mieszanych rabat bylinowych, na suchych murkach lub w dużych donicach tarasowych.

Uprawa: Wymaga jasnego stanowiska w pełnym słońcu lub półcieniu. W przeciwieństwie do niektórych innych gatunków ostnic, dość dobrze znosi półcień. Idealnym rodzajem gleby jest lekka, bardzo dobrze przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta lub żwirowata ziemia o neutralnym lub lekko zasadowym pH. Roślina nie toleruje ciężkich, gliniastych i stale podmokłych gleb, które zimą mogą prowadzić do gnicia korzeni. Zalewanie musi być oszczędne. Po dobrym ukorzenieniu trawa jest bardzo odporna na suszę i wymaga dodatkowego podlewania tylko w okresach ekstremalnej suszy. W gorące letnie dni doceni jednak lekko wilgotniejszy substrat. Nawożenie odbywa się bardzo oszczędnie raz w sezonie wegetacyjnym wiosną, ewentualnie przez dodanie mniejszej ilości kompostu, ponieważ na zbyt żyznych glebach traci swój zwarty i mocny kształt. Cięcie wykonuje się wiosną (marzec-kwiecień). Zamiast radykalnego przycinania, zaleca się raczej „wyczesywanie” starych i suchych liści ręką w rękawicy lub za pomocą grabi, aby oczyścić kępę i wspomóc wzrost nowych, świeżych liści. W ciągu sezonu usuwa się tylko przekwitłe wiechy, jeśli szpecą. Przy sadzeniu wielu okazów, które można realizować od wiosny do jesieni, zaleca się odstępy 40–60 cm. W naszych warunkach mrozoodporność jest średnia (około -12 °C do -15 °C). W chłodniejszych rejonach zalecana jest zatem ochrona zimowa w postaci okrycia korzeni warstwą liści lub gałązek iglastych oraz drenaż odprowadzający wilgoć zimową.

Autor: Lucie | Rewizja: 21.7.2026