Ostnica trzcinowata 'Pheasant' Stipa arundinacea 'Pheasant'

Opis szczegółowy produktu

Ostnica trzcinowata 'Pheasant'  - tworzy gęste, elegancko przewieszające się kępy. W wieku dojrzałym osiąga 60–90 cm wysokości i 80–100 cm szerokości. Wąskie, źdźbłowate liście są początkowo oliwkowozielone, lecz pod wpływem słońca i wraz z postępem lata przybierają lśniące, miodowe, pomarańczowe aż czerwonobrązowe tony, które utrzymują się także zimą. Roślina kwitnie od czerwca do września bardzo delikatnymi, ażurowymi wiechami w kolorze różowobrązowym, które wznoszą się nad liśćmi i osiągają wysokość do 1 m. W naszych warunkach klimatycznych jest mrozoodporna do -15 °C, a nawet -18 °C. W chłodniejszych regionach zaleca się zabezpieczenie rośliny na zimę lekkim okryciem z suchych liści lub stroiszu. W przeciwieństwie do traw zrzucających liście tego gatunku nigdy nie przycina się wiosną przy samej ziemi, ponieważ mógłby zgnić lub bardzo słabo odbić. W marcu lub kwietniu wystarczy kępę jedynie ręcznie „przeczesać” w rękawicach ogrodniczych i usunąć obumarłe, suche lub uszkodzone liście. Przy nasadzeniach powierzchniowych zaleca się rozstawę 50–60 cm, co odpowiada 3–4 szt. sadzonek na m². W architekturze ogrodowej świetnie sprawdza się jako efektowny soliter, element nasadzeń preriowych i wrzosowiskowych, na obrzeżach mieszanych rabat bylinowych, na suchych murkach lub w dużych donicach tarasowych.

Uprawa: Wymaga jasnego stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. W przeciwieństwie do niektórych innych gatunków ostnic stosunkowo dobrze znosi półcień. Idealna jest gleba lekka, bardzo dobrze przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta lub żwirowa, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Roślina nie znosi ciężkich, gliniastych i stale podmokłych gleb, które zimą mogłyby prowadzić do gnicia korzeni. Podlewanie powinno być umiarkowane. Po dobrym ukorzenieniu trawa jest bardzo odporna na suszę i wymaga dodatkowego nawadniania tylko w okresach skrajnej suszy. W upalne letnie dni docenia jednak nieco wilgotniejsze podłoże. Nawożenie przeprowadza się bardzo oszczędnie, raz w sezonie wegetacyjnym wiosną, ewentualnie przez wymieszanie z glebą niewielkiej ilości kompostu, ponieważ na zbyt żyznych glebach roślina traci zwarty i sztywny pokrój. Cięcie wykonuje się wiosną (marzec–kwiecień). Zamiast radykalnego przycinania zaleca się raczej „wyczesanie” starych i suchych liści ręką w rękawicy lub grabiami, aby oczyścić kępę i pobudzić wzrost nowych, świeżych liści. W trakcie sezonu usuwa się jedynie przekwitłe wiechy, jeśli wyglądają nieestetycznie. Przy sadzeniu większej liczby roślin, które można prowadzić od wiosny do jesieni, zaleca się rozstawę 50–60 cm. W naszych warunkach klimatycznych mrozoodporność wynosi ok. -15 °C do -18 °C. W chłodniejszych regionach wskazana jest więc ochrona zimowa w postaci okrycia korzeni warstwą liści lub stroiszu oraz drenaż odprowadzający zimową wilgoć.

Autor: Lucie | Rewizja: 21.7.2026