Ostrokrzew kolczasty 'Golden van Tol' Ilex aquifolium 'Golden van Tol'

Opis szczegółowy produktu

Ostrokrzew 'Golden van Tol' - pochodzi z Europy Zachodniej i Południowej i w naturze rośnie w podszyciu wilgotniejszych lasów liściastych i na skrajach zarośli, gdzie korzysta z wyższej wilgotności powietrza i zimowego zacienienia. Odmiana 'Golden van Tol' powstała jako mutacja pstrolistna zielonolistnej 'JC van Tol'. W naszych warunkach tworzy zimozielony, gęsty, przeważnie wyprostowany krzew o średnim, raczej powolnym wzroście i dorastający zazwyczaj do 1,5–3 m × 1–2 m. Skórzaste, wyraźnie błyszczące liście mają ciemnozielony środek i złotożółtą obwódkę, brzegi są prawie pozbawione cierni, dzięki czemu odmiana nadaje się również do miejsc przejściowych. W maju do czerwca wytwarza drobne białe kwiaty. Jest to odmiana żeńska i po zapyleniu przez męski ostrokrzew w pobliżu tworzy okrągłe czerwone pestkowce, które dojrzewają od września i często utrzymują się do zimy. Owoce są ważne dla ptactwa, dla człowieka nie są przeznaczone do spożycia. Dla pewnego owocowania w pobliżu przyda się męska odmiana Ilex aquifolium, na przykład 'Heckenzwerg' lub 'Ingramii'. W ogrodzie 'Golden van Tol' sprawdzi się jako soliter, w grupach dla całorocznej struktury, w kompozycjach cieniolubnych z rododendronami, pierisami i skimiami, lub jako przycinany żywopłot.

Uprawa: Ostrokrzewy najlepiej tolerują stanowisko osłonięte, w pełnym słońcu lub półcieniu, idealnie w miejscu zacisznym. Młode rośliny lepiej znoszą zimowe słońce, jeśli mają wystarczająco wilgotną glebę i ściółkę w strefie korzeniowej. Krzew preferuje glebę próchniczą, średnio ciężką do lżejszej, która dobrze utrzymuje wilgoć, ale nie jest stale podmokła. Odpowiednie jest pH w lekko kwaśnym do neutralnego zakresie, jednak ostrokrzew toleruje również gleby lekko zasadowe, o ile nie są suche. Powierzchnia gleby jest często ściółkowana korą lub liśćmi, co zapobiega przegrzewaniu i wysychaniu delikatnych korzeni. Sadzenie odbywa się najczęściej wiosną od marca do maja lub jesienią od września do listopada, rośliny w pojemnikach można przesadzać również w innych terminach, zapewniając podlewanie. W pierwszych latach po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w okresach suchych i łagodnych zim. Po ukorzenieniu się krzew wytrzymuje mrozy w przybliżeniu do −25 do −29 °C, młode rośliny jednak skorzystają z zimowego ściółkowania w strefie korzeniowej. Cięcie znosi dobrze, dlatego nadaje się zarówno do formowanych żywopłotów, gdzie rośliny sadzi się w odległości około 0,6–0,8 m od siebie, jak i do luźnych grup z rozstawą około 1,2–1,5 m. Nawożenie ogranicza się do umiarkowanego dodawania kompostu lub wolno rozpuszczalnych nawozów dla roślin kwasolubnych raz lub dwa razy w roku. Z chorób i szkodników w suchych latach może cierpieć z powodu suszy, objawiającej się żółknięciem lub zasychaniem brzegów liści, spośród owadów czasami pojawiają się mszyce lub wełnowce. Ogólnie jednak jest to odporny, długowieczny krzew, który zapewnia stałą zieleń, a jednocześnie zapyla żeńskie ostrokrzewy w ogrodzie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.02. 2026