Ostróżka 'Pacific-Serie Astolat' Delphinium 'Pacific-Serie Astolat'

Opis szczegółowy produktu

Ostróżka 'Pacific-Serie Astolat' - ostróżka ze słynnej grupy Pacific Giant, wyhodowanej w Kalifornii w latach 30. i 40. XX wieku przez Franka Reinelta, a później rozpowszechnionej także jako selekcja Benary’s Pacific. Roślina tworzy przyziemną rozetę głęboko podzielonych liści, a w okresie kwitnienia wyrastają z niej mocne łodygi o wysokości zwykle 1,5–1,8 m, przy szerokości kępy około 0,6–0,8 m. Od czerwca do sierpnia stopniowo, od dołu, otwierają się duże półpełne kwiaty w odcieniach od różu po liliowy, często z kontrastowym „oczkiem” (pszczółką) w środku, które podkreśla rysunek kwiatu nawet z daleka. Kwiaty chętnie odwiedzają trzmiele i pszczoły, a długie pędy należą do tradycyjnych kwiatów ciętych do letnich bukietów. Cała roślina jest trująca po spożyciu, a jej sok może podrażniać skórę, dlatego przy pracy z nią warto używać rękawic. W kompozycjach najlepiej prezentuje się w tylnej części rabat z różami, piwoniami, krwawnikami, płomykami i trawami ozdobnymi, gdzie stanowi pionową przeciwwagę dla bujnie ulistnionych bylin. Dzięki barwie i kształtowi kwiaty są bardzo cenione także w wazonie. To doskonały wybór dla każdego, kto chce wprowadzić do ogrodu elegancki pionowy akcent w intensywnych kolorach. Smukły pokrój sprawia, że mimo dużej wysokości zajmuje niewiele miejsca na szerokość i można ją wykorzystać również w mniejszych ogrodach, w głębi rabat.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym i o cieplejszym mikroklimacie, ponieważ wiatr łatwo łamie pędy kwiatostanowe. Odpowiada jej gleba głębsza, próchniczna i żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Na glebach ciężkich ważny jest drenaż i podwyższenie stanowiska, aby szyjka korzeniowa zimą nie stała w wodzie. Rośliny z pojemników sadzi się najczęściej od marca do listopada, zapewniając podlewanie w ciepłych miesiącach. Podlewanie jest najważniejsze w okresie wzrostu i zawiązywania pąków – gleba nie powinna długo przesychać, a wodę zaleca się podawać bezpośrednio pod korzenie, bez zwilżania liści. Nawożenie dzieli się na wiosenne nawożenie startowe i dokarmianie na początku lata, a ściółka z kompostu stabilizuje wilgotność. Cięcie obejmuje usuwanie przekwitłych pędów nisko nad liśćmi oraz jesienne przycięcie zasychającej części nadziemnej. W uprawie pojemnikowej stosuje się głębszą donicę z warstwą drenażową oraz żyzne, przewiewne podłoże, podlewa się częściej i pilnuje, by zimą podłoże nie było przemoczone. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi w zależności od grupy około −25 do −35 °C, młode nasadzenia są bardziej wrażliwe na zimową wilgoć. Rozstawę dobiera się do siły wzrostu: niskie grandiflorum 25–30 cm, wyższe elatum 50–70 cm (ok. 3–9 szt. na m²). Odporność na suszę jest raczej niska do średniej. Do chorób należą mączniak prawdziwy, szara pleśń (Botrytis), plamistości liści i zgnilizna szyjki korzeniowej. Ze szkodników występują mszyce, ślimaki, skorki i larwy minujące. Przewiewne sadzenie i staranne cięcie zwykle ograniczają presję chorób. Przy wyższych odmianach często przydaje się dyskretna podpora.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.01. 2026