Ostróżka 'Pacific-Serie Black Knight' - Delphinium 'Pacific-Serie Black Knight' Delphinium 'Pacific-Serie Black Knight'

Opis szczegółowy produktu

Niezapominajka 'Pacific-Serie Black Knight' - klasyczna, pacyficzna niezapominajka z kręgu Pacific Giant, wyhodowana w Kalifornii przez hodowcę Franka Reinelta w latach 30. i 40. XX wieku. Kępę tworzą przyziemne, dłoniasto-podzielone liście, a w okresie kwitnienia wyrastają silne łodygi o wysokości zazwyczaj 1,2–1,8 m i szerokości 0,6–0,8 m, na glebach wyjątkowo żyznych poszczególne łodygi mogą osiągnąć nawet około 2 m. Od połowy czerwca do sierpnia w gęstych gronach otwierają się półpełne do pełnych kwiaty w kolorze od atramentowego błękitu do niebieskofioletowego z wyraźną czarną „pszczołą” w środku. Kontrast ciemnego środka i nasyconego koloru jest wyraźny nawet z daleka, dlatego odmiana ta sprawdza się w tle rabat lub jako soliterowa kępa. Kwiaty dostarczają nektaru i są chętnie odwiedzane przez trzmiele, długie łodygi nadają się jako kwiat cięty. Cała roślina jest trująca po spożyciu, a sok może podrażniać skórę, dlatego przy cięciu i dzieleniu kępy należy używać rękawic. Ciemny kolor dobrze komponuje się z białymi margaretkami, bodziszkami, naparstnicami, a także z delikatnymi trawami, które zmiękczą sylwetkę kwiatostanu. Jest to idealny wybór dla każdego, kto chce dodać do ogrodu elegancki element pionowy w intensywnych kolorach.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie, ponieważ wiatr łatwo łamie łodygi kwiatowe. Gleba powinna być głęboka, próchnicza i żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. W cięższych glebach ważny jest drenaż i podwyższenie, aby szyjka korzeniowa zimą nie stała w wodzie. Sadzenie z doniczek odbywa się najczęściej od marca do listopada, z zapewnieniem nawadniania w ciepłych miesiącach. Podlewanie jest najważniejsze w okresie wzrostu i zawiązywania pąków. Gleba nie powinna długo wysychać, a zalecane jest podlewanie do korzeni bez moczenia liści. Nawożenie dzieli się na wiosenny start i dokarmianie na początku lata. Ściółka z kompostu stabilizuje wilgoć. Cięcie obejmuje usuwanie przekwitłych pędów nisko nad liśćmi oraz jesienne przycinanie zasychającej części nadziemnej. W doniczce stosuje się głębszą doniczkę z warstwą drenażową i żyznym, przepuszczalnym podłożem. Podlewanie jest częstsze, a zimowe przelanie jest kontrolowane. Mrozoodporność dojrzałych kęp waha się w zależności od grupy od około -25 do -35 °C, młode nasadzenia są bardziej wrażliwe na zimową wilgoć. Rozstawy dobiera się w zależności od wzrostu: niskie grandiflorum 25–30 cm, wyższe elatum 50–70 cm (około 3–9 sztuk na m²). Odporność na suszę jest raczej niska do średniej. Choroby obejmują mączniaka prawdziwego, botrytydę, plamistość liści i gnicie szyjek korzeniowych. Szkodniki to zazwyczaj mszyce, ślimaki, skoczogonki i larwy minujące. Przewiewne sadzenie i czyste cięcie zazwyczaj zmniejszają presję chorób. W przypadku wyższych odmian często stosuje się dyskretne podpory.