Ostróżka 'Pacific-Serie Galahad' - Delphinium 'Pacific-Serie Galahad' Delphinium „Pacific-Serie Galahad”

Opis szczegółowy produktu

Ostróżka 'Pacifis-Serie Galahad' - białe ostróżki z grupy Pacific Giants, której podstawa genetyczna wywodzi się głównie od gatunku Delphinium elatum, naturalnie rosnącego na górskich łąkach i w rzadkich zaroślach Europy oraz Azji Północnej i Środkowej. Znaczący rozwój tej grupy jest związany z amerykańskim hodowcą Frankiem Reineltsem, w komercyjnej hodowli nasion seria pojawia się również pod oznaczeniem Benary’s Pacific. Roślina tworzy przyziemną kępę głęboko podzielonych, zielonych liści, a nad nią wzniesione pędy, które w ogrodzie zazwyczaj osiągają 1,4–1,7 m, szerokość kępy wynosi zwykle 0,5–0,8 m. Kwiaty są czysto białe, często półpełne, z jasnym środkiem, na kłosie rozwijają się stopniowo od dołu do góry. Główne kwitnienie odbywa się w czerwcu i lipcu, po usunięciu przekwitłych pędów może pojawić się słabsze powtórzenie w sierpniu do września. Odmiana sprawdza się w tle rabat bylinowych, w kompozycjach wiejskich oraz jako kwiat cięty, gdzie biały kolor działa jako spokojny kontrapunkt dla nasyconych błękitów i purpur. Należy wziąć pod uwagę toksyczność po spożyciu, na kwiatach często pojawiają się pszczoły i motyle. W sąsiedztwie dobrze sprawdzają się róże, piwonie, bodziszki, dzwonki, jeżówki i trawy ozdobne, które uzupełnią strukturę bez przeciążenia kolorystycznego.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie, ponieważ wiatr łatwo łamie łodygi kwiatowe. Gleba powinna być głęboka, próchnicza i żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. W cięższych glebach ważny jest drenaż i podwyższenie, aby szyjka korzeniowa zimą nie stała w wodzie. Sadzenie z doniczek odbywa się najczęściej od marca do listopada, z zapewnieniem nawadniania w ciepłych miesiącach. Podlewanie jest najważniejsze w okresie wzrostu i zawiązywania pąków. Gleba nie powinna długo wysychać, a zalecane jest podlewanie do korzeni bez moczenia liści. Nawożenie dzieli się na wiosenny start i dokarmianie na początku lata. Ściółka z kompostu stabilizuje wilgoć. Cięcie obejmuje usuwanie przekwitłych pędów nisko nad liśćmi oraz jesienne przycinanie zasychającej części nadziemnej. W doniczce stosuje się głębszą doniczkę z warstwą drenażową i żyznym, przepuszczalnym podłożem. Podlewanie jest częstsze, a zimowe przelanie jest kontrolowane. Mrozoodporność dojrzałych kęp waha się w zależności od grupy od około -25 do -35 °C, młode nasadzenia są bardziej wrażliwe na zimową wilgoć. Rozstawy dobiera się w zależności od wzrostu: niskie grandiflorum 25–30 cm, wyższe elatum 50–70 cm (około 3–9 sztuk na m²). Odporność na suszę jest raczej niska do średniej. Choroby obejmują mączniaka prawdziwego, botrytydę, plamistość liści i gnicie szyjek korzeniowych. Szkodniki to zazwyczaj mszyce, ślimaki, skoczogonki i larwy minujące. Przewiewne sadzenie i czyste cięcie zazwyczaj zmniejszają presję chorób. W przypadku wyższych odmian często stosuje się dyskretne podpory.