Ostróżka 'Pacific-Serie Giant King Arthur' - Delphinium 'Pacific-Serie Giant King Arthur' Delphinium 'Pacific-Serie Giant King Arthur'

Opis szczegółowy produktu

Ostóżka 'Pacifis-Serie Giant King Arthur' - wyrazista ostóżka z grupy Pacific Giants, pochodząca głównie od gatunku Delphinium elatum, wywodzącego się z górskich rejonów Europy oraz północnej i środkowej Azji. Kierunek hodowli tej grupy jest związany z amerykańskim hodowcą Frankiem Reineltem, w obecnym asortymencie linia ta często pojawia się również jako Benary’s Pacific. Roślina tworzy przyziemną kępę głęboko dłoniasto podzielonych, zielonych liści, z której wyrastają wyprostowane pędy o wysokości około 1,5–1,8 m, szerokość kępy zazwyczaj wynosi około 0,45–0,6 m. Kwiaty są satynowo niebiesko-fioletowe z wyrazistą białą „pszczółką”, na kłosie rozwijają się stopniowo od dołu do góry, tworząc gęsty pionowy akcent. Główne kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec, w dobrych warunkach utrzymuje się do sierpnia, po przycięciu przekwitłych pędów może pojawić się słabsze powtórzenie późnym latem. Pędy kwiatowe ścina się do wazonu w momencie, gdy otwarta jest około jedna trzecia kwiatów. Roślina jest przyjazna dla pszczół, a jednocześnie trująca po spożyciu.

Uprawa: Dobrze rośnie w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym i w cieplejszym mikroklimacie, ponieważ wiatr łatwo łamie łodygi kwiatowe. Gleba powinna być głęboka, próchnicza i żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. W cięższych glebach ważny jest drenaż i podwyższenie, aby szyjka korzeniowa zimą nie stała w wodzie. Sadzenie z doniczek odbywa się najczęściej od marca do listopada, z zapewnieniem nawadniania w ciepłych miesiącach. Podlewanie jest najważniejsze w okresie wzrostu i zawiązywania pąków. Gleba nie powinna długo wysychać, a zalecane jest podlewanie do korzeni bez moczenia liści. Nawożenie dzieli się na wiosenny start i dokarmianie na początku lata. Ściółka z kompostu stabilizuje wilgoć. Cięcie obejmuje usuwanie przekwitłych pędów nisko nad liśćmi oraz jesienne przycinanie zasychającej części nadziemnej. W doniczce stosuje się głębszą doniczkę z warstwą drenażową i żyznym, przepuszczalnym podłożem. Podlewanie jest częstsze, a zimowe przelanie jest kontrolowane. Mrozoodporność dojrzałych kęp waha się w zależności od grupy od około -25 do -35 °C, młode nasadzenia są bardziej wrażliwe na zimową wilgoć. Rozstawy dobiera się w zależności od wzrostu: niskie grandiflorum 25–30 cm, wyższe elatum 50–70 cm (około 3–9 sztuk na m²). Odporność na suszę jest raczej niska do średniej. Choroby obejmują mączniaka prawdziwego, botrytydę, plamistość liści i gnicie szyjek korzeniowych. Szkodniki to zazwyczaj mszyce, ślimaki, skoczogonki i larwy minujące. Przewiewne sadzenie i czyste cięcie zazwyczaj zmniejszają presję chorób. W przypadku wyższych odmian często stosuje się dyskretne podpory.