Paksistima okrągłolistna 'Hercules' Celastrus orbiculatus 'Hercules'

Opis szczegółowy produktu

Winobluszcz okrągłolistny 'Hercules' - męski ozdobny kultivar bujnego, pnącego krzewu. Gatunek podstawowy pochodzi z Azji Wschodniej, głównie z Chin, Japonii i Korei, gdzie rośnie na obrzeżach lasów, w zaroślach, wzdłuż dróg, na stokach i w bardziej otwartych skupiskach roślinności. W ogrodach winobluszcz okrągłolistny uprawia się głównie dla jesiennych owoców roślin żeńskich, które wymagają obecności męskiego zapylacza. Kultivar 'Hercules' nie tworzy dekoracyjnych owoców, ale jest kluczowy jako źródło pyłku dla kultywarów żeńskich, zwłaszcza dla 'Diana'. Rośnie jako silne, zrzucające liście, zdrewniałe pnącze z owijającymi się pędami, które potrzebują stabilnego podparcia. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 6–12 m i szerokość 2–4 m, w zależności od konstrukcji, cięcia i gleby. Liście są naprzemienne, okrągłe do jajowatych, o długości 5–12 cm, zielone, drobno piłkowane, jesienią żółkną. Kwiaty są drobne, zielonkawo-białe do białawych, niepozorne, rozmieszczone w kątach liści i pojawiają się najczęściej od maja do czerwca. Kultivar idealnie nadaje się do zapylania pobliskich żeńskich winobluszczów okrągłolistnych, a także na stabilne pergole, słupy, trejaże, płoty, murki i większe konstrukcje. Nie nadaje się do młodych drzew ani lekkich podpór, ponieważ silne pędy mogą z czasem dusić i nadmiernie obciążać podłoże. W nasadzeniach świetnie komponuje się z ciemnolistnymi krzewami, iglakami, trawami ozdobnymi oraz żeńskimi kultywarami winobluszczu okrągłolistnego, których owoce tworzą główny jesienny efekt.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie dobrze dojrzewają młode pędy i jesienne owoce, w półcieniu rośnie niezawodnie, ale z mniejszą ilością owoców. Odpowiednia jest gleba średnio żyzna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, z dobrym drenażem i lekko kwaśnym do neutralnego pH. W pierwszych miesiącach po posadzeniu pomocne jest regularne podlewanie, później znosi również krótkie okresy suszy. Ściółka z liści lub kory utrzymuje równomierną wilgotność gleby i sprzyja tworzeniu korzeni powierzchniowych. Nawożenie jest umiarkowane, najlepiej wiosną niewielką dawką materii organicznej. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy, usuwając przestarzałe i zagęszczające pędy; owoce najczęściej powstają na młodszych, dobrze zdrewniałych pędach. Mrozoodporność wynosi około -25 °C, co umożliwia bezproblemową uprawę we wszystkich regionach Czech bez okrywy zimowej. Sadzenie odbywa się od marca do października i zawsze warto zapewnić solidne podpory dla pędów czepnych. Choroby występują rzadko, czasami na młodych częściach pojawiają się wiosenne mszyce.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.07. 2026