Palczatka 'Weinheim Burgundy' - Andropogon gerardii 'Weinheim Burgundy' Andropogon gerardii „Weinheim Burgundy”

Opis szczegółowy produktu

Śmiałek 'Weinheim Burgundy' – dekoracyjna odmiana śmiałka, wysokiej trawy preriowej pochodzącej z północnoamerykańskich prerii. Tworzy sztywne, pionowe kępy z wąskimi, modrozielonymi liśćmi, które latem wyglądają lekko i zwiewnie, natomiast od końca sezonu nabierają winnych, pomarańczowych, a nawet miedziano-czerwonych tonów. Kępa liści osiąga wysokość około 90–110 cm, natomiast źdźbła kwiatowe wyrastają zazwyczaj do 170–180 cm, zachowując smukły, architektoniczny kształt. Kwiatostany pojawiają się od lipca do października; są wąskie, rozgałęzione, w kolorze od winnej czerwieni po burgund i przypominają delikatne preriowe proporczyki. Po przekwitnięciu przebarwiają się na odcienie słomkowe i pozostają dekoracyjne nawet w zimie. Odmiana ta sprawdzi się w większych nasadzeniach bylinowych i trawowych, w rabatach o naturalnym charakterze, w partiach żwirowych, na obrzeżach otwartych przestrzeni oraz jako wyższa bylina soliterowa. Doskonale kontrastuje z niższymi bylinami kserofitycznymi, dzwonkami, złocienią, żmijowcami, rozchodnikami lub delikatniejszymi trawami. W ogrodzie wprowadza ruch, wysokość i długotrwały efekt sezonowy – od letniego ulistnienia, przez jesienne przebarwienia, aż po zimną, suchą sylwetkę. Naturalnie wyróżnia się w nasadzeniach, w których zakłada się zmianę w ciągu roku oraz efekt suchych źdźbeł w zimowym świetle.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, w którym najlepiej rozwija się sztywny wzrost oraz nasycone jesienne przebarwienia. Gleba powinna być przepuszczalna, średnio żyzna aż do ubogiej, piaszczysto-gliniasta lub gliniasta, o pH około 6,0–7,5. W zbyt żyznej i wilgotnej glebie kępy mogą tracić stabilność i bardziej się rozkładać. Po ukorzenieniu bardzo dobrze znosi suszę, upały oraz bardziej wietrzne, otwarte stanowiska. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Zalecana liczba to 3–5 sadzonek na m², w zależności od pożądanej szybkości zwarcia nasadzenia. W pierwszym roku zalecane jest regularniejsze podlewanie, później podlewamy głównie podczas długotrwałych susz. Nawożenie powinno być umiarkowane – wystarczy niewielka ilość kompostu wiosną. Suche źdźbła pozostawia się na zimę i przycina dopiero przed wiosną, na wysokości około 10–15 cm nad ziemią. W uprawie pojemnikowej wymaga głębszej donicy, drenażu i bardziej chronionego zimowania, bez długotrwałego przemarzania bryły korzeniowej. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około -29 °C, jednak w ciężkiej, mokrej glebie cierpią z powodu zimowej wilgoci. Choroby i szkodniki pojawiają się rzadko; głównym ryzykiem jest gnicie w nieprzepuszczalnej glebie oraz słabszy wzrost przy niedoborze słońca. Wiosną wypuszcza pędy później niż trawy zimolubne, ponieważ jest to ciepłolubny gatunek preriowy, dlatego nie należy oceniać pustego miejsca po zimie zbyt wcześnie.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.07.2026