Palma Wagnera Chamaerops, trachycarpus wagnerianus

Opis szczegółowy produktu

Palma Wagnera - syn. Trachycarpus wagnerianus. Pochodzi z górskich rejonów Azji Wschodniej, gdzie rośnie na wilgotniejszych zboczach i w rzadkich lasach. W ogrodzie prezentuje się egzotycznie, ale jednocześnie subtelnie, ponieważ tworzy bardziej zwartą koronę niż popularna Trachycarpus fortunei. Liście wachlarzowate mają zazwyczaj szerokość około 60–80 cm, są mniejsze, wyraźnie sztywniejsze i mniej falują na wietrze, co jest praktyczne nawet w bardziej otwartych ogrodach. Ogonki liściowe posiadają delikatne ząbki, a pień jest pokryty brązowym włóknem ze starych pochew. Wzrost jest powolny, w dobrych warunkach roczny przyrost pnia często wynosi około 5–15 cm. W czerwcu i lipcu mogą pojawić się kremowo-żółte wiechy kwiatów. Rośliny są dwupienne, a po zapyleniu na osobnikach żeńskich dojrzewają drobne, ciemnoniebieskie do czarnych pestkowce. Najlepiej prezentuje się jako soliter przy tarasie, przy wejściu do domu lub w pojemniku, gdzie rysunek liści jest dobrze widoczny z bliska. Do podszytu nadają się paprocie, funkie, tiarelle lub niższe trawy ozdobne, które podkreślą architekturę pnia i utrzymają wilgotność gleby.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce do półcienia i osłonięte miejsce, gdzie zimowy wiatr nie przypala liści, a śnieg mniej łamie ogonki liściowe. Gleba jest najbardziej niezawodna głęboka, próchniczna i przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5, przy cięższych glebach gliniastych ważna jest warstwa drenażowa ze żwiru. Podlewanie opłaca się głównie w pierwszych 2–3 latach po posadzeniu i w upalne lata, podłoże powinno być wilgotne, nie podmokłe. Wiosną i wczesnym latem sprawdzi się nawóz o wyższej zawartości potasu i magnezu, który wspiera wytrzymałość tkanek. Stare liście usuwa się stopniowo w miarę potrzeb, cięcie pnia nie jest wykonywane, ponieważ wierzchołek wzrostu znajduje się tylko w serduszku. Sadzenie zazwyczaj planuje się od kwietnia do września, aby roślina dobrze się zakorzeniła przed zimą, a dla średnicy korony 1,5–2,5 m zachowuje się odstęp około 1,5–2 m od innych drzew. Dojrzałe okazy w gruncie, przy suchej glebie i w zacisznym miejscu, wytrzymują temperaturę około -17 °C, młode rośliny są bardziej wrażliwe i przy dłuższych mrozach poniżej -12 °C zaleca się zimową ochronę serca rośliny. W praktyce liście na zimę wiąże się w snopki, powierzchnię gleby ściółkuje się 8–12 cm kory lub liściówki, a serce chroni się oddychającą tkaniną, tak aby nie pozostało stale mokre. W donicy mrozoodporność jest niższa, dlatego wskazane jest zimowanie w chłodnym, jasnym pomieszczeniu o temperaturze około 2–8 °C, bez długotrwałego przemarzania bryły korzeniowej, podlewanie jest tylko umiarkowane.

Autor: Nikol | Rewizja: 16.2. 2024