Parocja perska 'Bella' Parrotia persica 'Bella'

Opis szczegółowy produktu

Parocja perska 'Bella' - to liściasty, sezonowy, wyższy krzew lub niewielkie drzewo, które w zależności od warunków uprawy dorasta do około 4–10 m wysokości. Tworzy owalną, lekko półotwartą koronę o regularnym i zrównoważonym pokroju, dzięki czemu przez cały rok wygląda lekko i elegancko. Największą wartość ozdobną ma przede wszystkim jesienią, gdy liście przebarwiają się na ciemnoczerwono do fioletowoczerwono – barwy te są wyraziste i bardzo dekoracyjne. Młode liście wyrastają w intensywnym, ciemnofioletowym kolorze, który w trakcie okresu wegetacji stopniowo przechodzi w soczystą zieleń. Roślina wytwarza nowe liście również latem, co tworzy ciekawy kontrast barw, a drzewo nosi jednocześnie liście o dwóch zabarwieniach. Liście są owalne do odwrotnie jajowatych, błyszczące, długości około 7–10 cm i sprawiają wrażenie zdrowych i jędrnych. W okresie od lutego do marca pojawiają się niepozorne, lecz dekoracyjne czerwone kwiaty, które ożywiają roślinę jeszcze przed pełnym ulistnieniem. Po przekwitnięciu tworzą się drobne, kłosowato zebrane torebki długości około 1 cm. U starszych okazów widoczne jest atrakcyjne łuszczenie się kory o szarofioletowym zabarwieniu, które nadaje roślinie dodatkowy walor ozdobny. Najlepiej prezentuje się posadzona jako soliter w ogrodzie lub parku, gdzie w pełni może pokazać swój kształt, barwę liści i ogólny wygląd.

Parocja perska, łac. Parrotia persica, to drzewo pochodzące z Azji, a dokładnie z terenów u podnóża gór północnego Iranu i Azerbejdżanu. W tych regionach parocja perska często rośnie w lasach mieszanych. Kwitnie w lutym i marcu, jeszcze zanim zaczną rozwijać się liście. Jej kwiaty przypominają czerwone do winnoczerwonych pędzelki, podobne do kwiatów oczaru. Jako krzew może dorastać do 5 m wysokości, a jako niewielkie drzewo nawet do 10 m. Jest wielopniowa i ma szeroko rozłożystą koronę. Kora ma brązowoszarą barwę i zwykle odpada większymi płatami, pozostawiając plamy, które stopniowo ciemnieją. Liście są sezonowe, skrętoległe, o tępym, zaokrąglonym kształcie i osiągają długość od 5 do 20 cm. Są dość sztywne i skórzaste, o pięknie zielonej, błyszczącej powierzchni. Wcześnie się rozwijają i długo utrzymują się na gałęziach. Jesienią ich barwy zmieniają się w przepiękne odcienie czerwieni, żółci i pomarańczu, przechodząc aż w złociście ogniste czerwienie. Parocja perska dobrze znosi suchsze gleby, radzi sobie także na glebach uboższych i lubi stanowiska słoneczne, choć toleruje również półcień. Nie ma wysokich wymagań co do jakości gleby. Dobrze przystosowuje się do gleb obojętnych, lekko kwaśnych i zasadowych. Wyróżnia się dobrą tolerancją na cięcie, ale nie wymaga go często, ponieważ naturalnie rośnie i rozwija się w regularny kształt. Jest ceniona jako drzewo soliterowe w ogrodzie i znakomicie komponuje się z roślinami iglastymi. Nadaje się także do tworzenia gęstych żywopłotów, które nadają ogrodowi elegancki i oryginalny charakter.

Uprawa: Do uprawy nadaje się stanowisko słoneczne i półcieniste, w miejscach suchych i wietrznych lepsze bywa lekkie ocienienie i osłona przed wiatrem. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej glebie o wyższej zawartości próchnicy, która równomiernie utrzymuje wilgoć, bez długotrwałego zalewania. Sprawdza się odczyn lekko kwaśny do obojętnego, orientacyjnie pH 5,5–7,0. Po posadzeniu zaleca się ściółkę z kory lub kompostu liściowego oraz regularne podlewanie w pierwszych 2–3 latach, później drzewo lepiej znosi także krótszą suszę. Dla intensywnych jesiennych barw ważna jest wilgoć latem i na początku jesieni. Nawożenie zwykle zapewnia się kompostem wiosną lub zrównoważonym nawozem do drzew i krzewów ozdobnych. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ewentualne korekty kształtu wykonuje się po przekwitnięciu lub latem. Mrozoodporność tej odmiany podaje się na około -26 do -29 °C, młode rośliny docenią ochronę korzeni ściółką i stanowisko poza zastoiskami mrozowymi. Roślina jest zazwyczaj zdrowa, czasem mogą pojawić się mszyce na młodych pędach lub plamistości liści podczas długotrwale wilgotnego lata. Sadzenie roślin w pojemnikach jest możliwe od marca do listopada. Przy sadzeniu w alei zwykle wybiera się rozstaw około 2–3 m w zależności od pożądanej gęstości.

Autor: Lucie | Rewizja: 16.12. 2025