Parocja perska 'Burgundy' Parrotia persica 'Burgundy'

Opis szczegółowy produktu

Parocja perska 'Burgundy' - niezwykle barwne i ciekawe pod względem struktury drzewo, które staje się prawdziwym królem jesiennego ogrodu. Ta odmiana, znana również jako perskie drzewo żelazne, rośnie jako sezonowy, średniej wielkości krzew lub wielopniowe drzewo, które w naszych warunkach klimatycznych osiąga wysokość od 3 do 5 metrów. W młodości ma pokrój wzniesiony, później rozrasta się w szeroką koronę o lekko przewieszających się bocznych gałęziach. Największą zaletą tej odmiany jest zmienność liści. Rozwijają się one wczesną wiosną w intensywnych odcieniach winnej purpury, znacznie wyrazistszych niż u gatunku. W ciągu lata ich barwa zmienia się na ciemnozieloną z winnym obrzeżeniem, by z nadejściem jesieni, w październiku i listopadzie, rozbłysnąć niezwykłą gamą kolorów od ognistego pomarańczu po jaskrawą czerwień. Jeszcze przed rozwojem liści, zwykle w lutym i marcu, na nagich gałęziach pojawiają się drobne, lecz bardzo interesujące kwiaty w postaci intensywnie czerwonych pręcików, przypominających małe pędzelki. Owocami są niepozorne, zdrewniałe torebki, które dojrzewają jesienią, ale nie mają znaczenia konsumpcyjnego. Roślina słynie z odporności i długowieczności. Jest w pełni mrozoodporna do -25 °C i doskonale znosi suszę oraz zanieczyszczenie miejskie. Z wiekiem na pniach pojawia się kolejny element ozdobny – łuszcząca się kora w różnych odcieniach szarości i brązu, tworząca atrakcyjną mozaikę podobną do kory platanów. Dzięki średniej sile wzrostu jest idealnym soliterem do średniej wielkości ogrodów, gdzie swoją barwną dynamiką zapewnia widowisko o każdej porze roku.

Parocja perska łac. Parrotia persica, to drzewo pochodzące z Azji, a dokładnie z obszarów u podnóża gór północnego Iranu i Azerbejdżanu. W tych regionach parocja perska często występuje w lasach mieszanych. Kwitnie od lutego do marca, jeszcze zanim zaczną rozwijać się liście. Jej kwiaty przypominają czerwone do winnoczerwonych frędzelki, podobne do kwiatów oczaru. Krzew może dorastać do 5 m wysokości, a jako niewielkie drzewo nawet do 10 m. Jest wielopniowy i ma szeroko rozłożoną koronę. Kora ma brązowoszarą barwę i zwykle odpada większymi płatami, pozostawiając plamy, które stopniowo ciemnieją. Liście są sezonowe, skrętoległe, o tępym, zaokrąglonym kształcie i długości od 5 do 20 cm. Są dość sztywne i skórzaste, o pięknie zielonej, błyszczącej powierzchni. Rozwijają się wcześnie i długo utrzymują się na gałęziach. Jesienią ich barwa zmienia się na piękne odcienie czerwieni, żółci i pomarańczu, przechodząc aż w złociście ognistoczerwone tony. Parocja perska dobrze znosi suchsze gleby, radzi sobie również na glebach ubogich i lubi stanowiska słoneczne, choć toleruje także półcień. Pod względem wymagań glebowych nie jest zbyt wymagająca. Dobrze przystosowała się do gleb obojętnych, lekko kwaśnych i zasadowych. Bardzo dobrze toleruje cięcie, ale nie wymaga go często, ponieważ naturalnie rozwija się w regularny kształt. Jest ceniona jako drzewo soliterowe w ogrodzie i świetnie komponuje się z roślinami iglastymi. Nadaje się również do tworzenia gęstych żywopłotów, które nadają ogrodowi elegancki i oryginalny charakter.

Uprawa: Do uprawy odpowiednie jest stanowisko słoneczne lub półcieniste, w miejscach suchych i wietrznych lepiej sprawdza się lekkie ocienienie i osłona od wiatru. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej glebie o większej zawartości próchnicy, która utrzymuje równomierną wilgotność, bez długotrwałego zalewania. Sprawdza się odczyn gleby lekko kwaśny do obojętnego, orientacyjnie pH 5,5–7,0. Po posadzeniu zaleca się ściółkę z kory lub kompostu liściowego oraz regularne podlewanie przez pierwsze 2–3 lata, później drzewo lepiej znosi również krótszą suszę. Dla intensywnych jesiennych barw ważna jest stała wilgotność gleby latem i na początku jesieni. Nawożenie zwykle zapewnia się kompostem wiosną lub zrównoważonym nawozem do roślin ozdobnych. Cięcie nie jest konieczne, ewentualne korekty kształtu wykonuje się po kwitnieniu lub latem. Mrozoodporność tej odmiany podaje się na około -26 do -29 °C, młode rośliny docenią ochronę korzeni ściółką oraz stanowisko poza zastoiskami mrozowymi. Drzewo jest zazwyczaj zdrowotnie niezawodne, sporadycznie mogą pojawić się mszyce na młodych pędach lub plamistości liści podczas długotrwale wilgotnego lata. Sadzenie roślin w pojemnikach jest możliwe od marca do listopadu. Przy sadzeniu w alei zwykle stosuje się rozstawę około 2–3 m, w zależności od pożądanego zagęszczenia.

Autor: Kamila | Rewizja: 19. 2. 2026