Parocja perska 'Persian Lace' Parrotia persica „Koronka Perska”

Opis szczegółowy produktu

Parrotia perska 'Persian Lace' - bardzo interesujące drzewo ozdobne lub krzew, osiągające wysokość 6-9 m i szerokość około 3 m. Jest znana przede wszystkim ze swojego charakterystycznego wyglądu liści i pięknego jesiennego ubarwienia. Liście mają delikatnie ząbkowane brzegi, młode pędy mają różowo-czerwony kolor. Ubarwienie liści można porównać do perskiej koronki, co sugeruje również nazwa. Jesienią liście przebarwiają się na jaskrawe odcienie żółci, pomarańczu i czerwieni, co czyni ją wspaniałym soliterem w ogrodzie. Wzrost jest powolny. Owocem jest kolczasta torebka o średnicy 1 cm. Jest mrozoodporna i dobrze znosi zimno.

Parrotia perska łacińska nazwa Parrotia persica, to drzewo pochodzące z Azji, konkretnie z obszarów u podnóża gór północnego Iranu i Azerbejdżanu. W tych regionach Parocja perska jest powszechnie spotykana w lasach mieszanych. Kwitnie w lutym do marca, jeszcze zanim zaczną rozwijać się liście. Jej kwiaty przypominają czerwone do bordowych koraliki, podobne do tych u oczaru. Krzew może osiągać do 5 m wysokości, lub wyrastać do 10 m jako mniejsze drzewo. Jest wielopniowy i ma szeroko rozłożoną koronę. Kora ma barwę brązowo-szarą i zazwyczaj odchodzi w większych płatach, pozostawiając plamy, które stopniowo ciemnieją. Liście są opadające, naprzemianległe, mają tępy i zaokrąglony kształt i osiągają długość od 5 do 20 cm. Są stosunkowo twarde i skórzaste, o pięknym zielonym, błyszczącym wykończeniu. Wcześnie się rozwijają i długo utrzymują się na gałęziach. Jesienią ich kolory zmieniają się w piękne odcienie czerwieni, żółci, pomarańczu, przechodząc w złocisto-ogniste czerwone tony. Parrotia perska dobrze znosi suchsze gleby, może rosnąć nawet na uboższych glebach i lubi słoneczne stanowiska, ale toleruje również półcień. Jeśli chodzi o wymagania glebowe, nie jest zbyt wymagająca pod względem jakości. Dobrze zaadaptowała się do gleb obojętnych, lekko kwaśnych i zasadowych. Wyróżnia się tolerancją na cięcie, ale nie wymaga go często, ponieważ naturalnie rośnie i rozwija się w regularny kształt. Jest popularna jako soliter w ogrodzie i świetnie komponuje się z iglakami. Nadaje się również do tworzenia gęstych żywopłotów, które nadają ogrodowi elegancki charakter i indywidualność.

Uprawa: Perska Parrotia dobrze znosi suchsze gleby, może rozwijać się również na uboższych glebach i lubi słoneczne stanowiska, ale radzi sobie również w półcieniu. Jeśli chodzi o wymagania glebowe, nie jest zbyt wymagająca pod względem jakości. Dobrze zaadaptowała się do gleb obojętnych, lekko kwaśnych i zasadowych. Wyróżnia się tolerancją na cięcie, ale nie wymaga go często, ponieważ naturalnie rośnie i rozwija się w regularny kształt.