Parocja perska Parrotia persica

Opis szczegółowy produktu

Parocja perska - to drzewo pochodzące z Azji, a dokładnie z obszarów u podnóża gór północnego Iranu i Azerbejdżanu. W tych regionach parocja perska powszechnie występuje w lasach mieszanych. Kwitnie w lutym i marcu, jeszcze zanim rozwiną się liście. Jej kwiaty przypominają czerwone do winnopurpurowych pędzelki, podobne do kwiatów oczaru. Jako krzew może dorastać do 5 metrów wysokości, a jako niewielkie drzewo nawet do 10 metrów. Korona jest szeroko rozłożysta. Kora ma brązowoszarą barwę i zwykle odpada większymi płatami, pozostawiając plamy, które stopniowo ciemnieją. U starszych egzemplarzy zjawisko to jest bardzo dekoracyjne. Liście tej rośliny są sezonowe, skrętoległe, o tępym, zaokrąglonym kształcie i długości od 5 do 20 cm. Są dość sztywne i skórzaste, o pięknie zielonej, błyszczącej powierzchni. Rozwijają się wcześnie i długo utrzymują się na gałęziach. Jesienią przebarwiają się na wspaniałe odcienie czerwieni, żółci i pomarańczu, przechodząc aż w złociście ogniście czerwone tony. Parocja perska jest ceniona jako drzewo soliterowe w ogrodzie i doskonale komponuje się z drzewami iglastymi. Nadaje się również do tworzenia gęstych żywopłotów, które nadają ogrodowi elegancki charakter i indywidualny wyraz.

Parocja perska po łacinie Parrotia persica, to drzewo pochodzące z Azji, a dokładnie z obszarów u podnóża gór północnego Iranu i Azerbejdżanu. W tych regionach parocja perska powszechnie występuje w lasach mieszanych. Kwitnie w lutym i marcu, jeszcze zanim rozwiną się liście. Jej kwiaty przypominają czerwone do winnopurpurowych pędzelki, podobne do kwiatów oczaru. Jako krzew może dorastać do 5 m wysokości, a jako niewielkie drzewo nawet do 10 m. Jest wielopniowa i ma szeroko rozłożystą koronę. Kora ma brązowoszarą barwę i zwykle odpada większymi płatami, pozostawiając plamy, które stopniowo ciemnieją. Liście są sezonowe, skrętoległe, o tępym, zaokrąglonym kształcie i długości od 5 do 20 cm. Są dość sztywne i skórzaste, o pięknie zielonej, błyszczącej powierzchni. Rozwijają się wcześnie i długo utrzymują się na gałęziach. Jesienią przebarwiają się na wspaniałe odcienie czerwieni, żółci i pomarańczu, przechodząc aż w złociście ogniście czerwone tony. Parocja perska dobrze znosi suchsze gleby, radzi sobie także na glebach uboższych i lubi stanowiska słoneczne, choć rośnie również w półcieniu. Pod względem wymagań glebowych nie jest zbyt wybredna. Dobrze przystosowuje się do gleb obojętnych, lekko kwaśnych i zasadowych. Wyróżnia się dobrą tolerancją na cięcie, ale nie wymaga go często, ponieważ naturalnie rośnie i rozwija się w regularny pokrój. Jest ceniona jako drzewo soliterowe w ogrodzie i doskonale komponuje się z drzewami iglastymi. Nadaje się również do tworzenia gęstych żywopłotów, które nadają ogrodowi elegancki charakter i indywidualny wyraz.

Uprawa:  Do uprawy nadaje się stanowisko słoneczne i półcieniste, w miejscach suchych i wietrznych lepiej sprawdza się lekkie ocienienie i osłona od wiatru. Najlepiej rośnie w głębszej, przepuszczalnej glebie o większej zawartości próchnicy, która utrzymuje równomierną wilgotność, bez długotrwałego zalewania. Najlepiej sprawdza się odczyn lekko kwaśny do obojętnego, orientacyjnie pH 5,5–7,0. Po posadzeniu zaleca się ściółkę z kory lub ziemi liściowej oraz regularne podlewanie przez pierwsze 2–3 lata, później drzewo lepiej znosi także krótszą suszę. Dla intensywnych jesiennych barw ważna jest stała wilgotność latem i na początku jesieni. Nawożenie zwykle realizuje się kompostem wiosną lub zrównoważonym nawozem do roślin ozdobnych. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ewentualne korekty pokroju wykonuje się po kwitnieniu lub latem. Mrozoodporność podaje się na poziomie około -26 do -29 °C, młode rośliny docenią ochronę korzeni ściółką oraz stanowisko poza zastoiskami mrozowymi. Drzewo jest zwykle zdrowe, czasem mogą pojawić się mszyce na młodych pędach lub plamistości liści podczas długotrwale wilgotnego lata. Sadzenie roślin z pojemników jest możliwe od marca do listopada. Przy sadzeniu w alei zwykle stosuje się rozstaw około 2–3 m, zależnie od pożądanej gęstości.

Autor: Nikol | Rewizja: 15.12.2025