Paulownia wydłużona Paulownia wydłużona

Opis szczegółowy produktu

Paulownia długolistna – szybko rosnące drzewo liściaste z rodziny paulowniowatych, pochodzące ze środkowych i wschodnich Chin. W swojej ojczyźnie rośnie w ciepłych strefach umiarkowanych, a w ogrodnictwie i uprawach plantacyjnych jest ceniona za niezwykle szybki wzrost, duże liście, lekkie drewno oraz wiosenne kwiaty. W wieku dorosłym osiąga zazwyczaj 15–25 m, a w wyjątkowo sprzyjających, ciepłych warunkach może być wyższe; szerokość korony wynosi około 8–12 m. W młodości rośnie bardzo szybko i przy dostatecznej ilości ciepła, wody oraz składników odżywczych może w jednym sezonie przyrosnąć o kilka metrów. Liście są naprzeciwległe, bardzo duże, sercowate do szeroko jajowatych, zielone i delikatnie filcowate na spodzie. Na młodych pędach mogą osiągać 30–50 cm, a przy cięciu odmładzającym nawet więcej. Kwiaty pojawiają się na starszych, dobrze wykształconych roślinach przed rozwinięciem liści, najczęściej od kwietnia do maja. Są rurkowate, jasnofioletowe do fioletowo-niebieskich, wewnątrz jaśniejsze z ciemniejszym rysunkiem, zebrane w dużych wiechach szczytowych. Pąki zawiązują się już w poprzednim roku, dlatego mogą zostać uszkodzone przez silne zimowe mrozy. Owocem są suche torebki z drobnymi nasionami. Gatunek ten idealnie nadaje się jako szybko rosnący solitery do parków, dużych ogrodów, osłoniętych dziedzińców i ciepłych lokalizacji miejskich. W małych ogrodach należy wziąć pod uwagę jego duże rozmiary końcowe oraz zachować odpowiednią odległość od budynków, linii energetycznych i utwardzonych powierzchni.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, ciepłego mikroklimatu i osłoniętego stanowiska bez silnego wiatru, ponieważ duże liście i młode pędy łatwo się łamią. Gleba powinna być głęboka, przepuszczalna, żyzna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, z dostateczną wilgocią w okresie wzrostu i pH około 6,0–7,5. Nie toleruje gleb stale podmokłych, ciężkich i zimnych. Sadzenie jest najodpowiedniejsze od kwietnia do czerwca, aby drzewo dobrze ukorzeniło się przed zimą. W przypadku sadzenia soliterowego należy pozostawić przestrzeń co najmniej 8–10 m. W pierwszych latach pomocne jest regularne podlewanie, ściółkowanie oraz umiarkowane wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem o zrównoważonym składzie. Uprawiając roślinę dla dużych liści, można ją wiosną przyciąć nisko nad ziemią – wytworzy wtedy silne pędy, ale zazwyczaj nie zakwitnie. Aby uzyskać formę drzewa, pozostawia się jeden główny pęd szczytowy i stopniowo usuwa konkurencyjne pędy. Mrozoodporność zdrewniałych części wynosi około −20 °C do −23 °C; młode rośliny i pąki kwiatowe są bardziej wrażliwe i mogą przemarznąć podczas silnych zim. Korzenie często przeżywają i ponownie wypuszczają pędy. W pierwszych zimach korzystne jest ściółkowanie korzeni oraz ochrona pnia. Choroby zdarzają się rzadko; głównym ryzykiem są uszkodzenia mrozem, wiatrem, przelaniem oraz łamanie miękkich pędów. W cieplejszych regionach zaleca się usuwanie torebek nasiennych i niepozostawianie samowysia poza ogrodem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.06.2026