Paulownia wydłużona Paulownia elongata

Opis szczegółowy produktu

Paulownia wydłużona - szybko rosnące drzewo liściaste z rodziny paulowniowatych, pochodzące ze środkowych i wschodnich Chin. W naturze rośnie w ciepłych obszarach strefy umiarkowanej, a w ogrodnictwie i uprawie plantacyjnej ceni się ją za wyjątkowo szybki wzrost, duże liście, lekkie drewno i wiosenne kwiaty. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 15–25 m wysokości, w wyjątkowo korzystnych, ciepłych warunkach może być wyższa, a szerokość korony wynosi około 8–12 m. W młodości rośnie bardzo szybko i przy odpowiedniej ilości ciepła, wody i składników pokarmowych może w ciągu sezonu wytworzyć kilkumetrowy przyrost. Liście są naprzeciwległe, bardzo duże, sercowate do szerokojajowatych, zielone, od spodu delikatnie filcowate. Na młodych pędach mogą osiągać 30–50 cm, a po cięciu odmładzającym nawet więcej. Kwiaty pojawiają się na starszych, dobrze wykształconych roślinach przed rozwojem liści, najczęściej od kwietnia do maja. Są rurkowate, jasnofioletowe do fioletowoniebieskich, wewnątrz jaśniejsze z ciemniejszym rysunkiem, zebrane w duże, szczytowe wiechy. Pąki kwiatowe zawiązują się już w poprzednim roku, dlatego mogą zostać uszkodzone przez silne mrozy zimowe. Owocem są suche torebki z drobnymi nasionami. Gatunek nadaje się jako szybko rosnący soliter do parków, dużych ogrodów, osłoniętych dziedzińców i ciepłych stanowisk miejskich. W małych ogrodach należy uwzględnić duże docelowe rozmiary drzewa oraz odległość od budynków, przewodów i utwardzonych nawierzchni.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, ciepłego mikroklimatu i stanowiska osłoniętego od silnego wiatru, ponieważ duże liście i młode pędy łatwo się łamią. Gleba powinna być głęboka, przepuszczalna, żyzna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, z odpowiednią ilością wilgoci w okresie wzrostu i pH około 6,0–7,5. Nie znosi gleb trwale podmokłych, ciężkich i zimnych. Sadzenie najlepiej przeprowadzić od kwietnia do czerwca, aby drzewo dobrze ukorzeniło się przed zimą. Przy uprawie jako soliter pozostawia się co najmniej 8–10 m wolnej przestrzeni. W pierwszych latach pomaga regularne podlewanie, ściółkowanie i umiarkowane wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem o zrównoważonym składzie. Przy uprawie dla dużych liści roślinę można wiosną przyciąć nisko nad ziemią – wytwarza wtedy silne pędy, ale zwykle nie kwitnie. W celu uzyskania formy drzewiastej pozostawia się jeden główny przewodnik i stopniowo usuwa pędy konkurencyjne. Mrozoodporność dojrzałego drewna wynosi około −20 °C do −23 °C, młode rośliny i pąki kwiatowe są wrażliwsze i podczas surowych zim przemarzają. Korzenie często przeżywają i ponownie wybijają. W pierwszych zimach korzystne jest ściółkowanie strefy korzeniowej i osłonięcie pnia. Choroby występują stosunkowo rzadko, zagrożeniem są uszkodzenia przez mróz, wiatr, nadmiar wody oraz łamanie się miękkich pędów. W cieplejszych rejonach zaleca się usuwanie torebek nasiennych i niedopuszczanie do samorzutnego rozsiewania się siewek poza ogród.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.06. 2026