Penstemon Hartwega 'Polaris Red' - Penstemon hartwegil 'Polaris Red' Penstemon hartwegil 'Polaris Red'

Opis szczegółowy produktu

Smagliczka Hartwega 'Polaris Red' - popularna bylina, która charakteryzuje się doskonałym rozgałęzieniem, dzięki czemu tworzy zwarty pokrój. Odmiana 'Polaris Red' z serii Polaris powstała w hodowli firmy Florensis i w praktyce ogrodniczej występuje również pod oznaczeniem handlowym 'Florpenred' (PBR). Tworzy zwartą, gęsto rozgałęzioną kępę z wąskimi, średniozielonymi liśćmi i ciemnofioletowymi łodygami. Od czerwca do sierpnia w górnej części pędów nosi mnóstwo kwiatów w intensywnie czerwonym kolorze z białym środkiem, pojedyncze kwiaty są wyraziste nawet z daleka i dostarczają nektaru trzmielom, pszczołom i motylom. W dorosłości zazwyczaj osiąga 50–60 cm wysokości i 35–45 cm szerokości, dlatego nadaje się do przednich i środkowych partii rabat, do nasadzeń przy ścieżkach i do większych pojemników na tarasie. Kolor kwiatów dobrze komponuje się z lawendą, kocimiętką, jeżówkami lub delikatnymi trawami ozdobnymi, gdzie uwydatnia się czysty kontrast czerwieni i zieleni. Liście są półzimozielone i w łagodną zimę mogą częściowo pozostać na roślinie. Kwiatostany sprawdzają się również w wazonie, gdzie uwydatnia się kontrast białego środka i intensywnie czerwonej krawędzi korony.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i ciepłego, osłoniętego miejsca, gdzie zimą gleba nie pozostaje długo mokra. Najodpowiedniejsza jest przepuszczalna gleba piaszczysto-gliniasta do żwirowatej z dobrym drenażem, w zakresie pH około 6,5–7,8, często dobrze rośnie również na podłożu lekko wapiennym. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi okresy suszy, a przemoczenie jest bardziej ryzykowne niż krótkotrwałe susze. Nawożenie utrzymuje się umiarkowane, odpowiedni jest wiosenny kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz o niższej zawartości azotu, aby pędy pozostały mocne i nie wybijały się. Po przekwitnięciu roślina często zagęszcza się przez lekkie skrócenie pędów, głębokiego cięcia starego drewna unika się, na końcu zimy usuwa się uszkodzone części i pozostawia część zielonych pędów dla szybszego odrastania. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, w odstępach 35–40 cm, czyli około 6–9 roślin na m². Dojrzałe rośliny w suchej, dobrze przepuszczalnej glebie zazwyczaj znoszą temperatury około -20 °C, w chłodniejszych rejonach i przy świeżych nasadzeniach sprawdza się lekkie okrycie gałązkami iglaków lub sucha mineralna ściółka, która utrzymuje szyjkę korzeniową przewietrzoną zimą. W pojemnikach konieczna jest zimowa ochrona bryły korzeniowej, a przede wszystkim odprowadzenie nadmiaru wody, ponieważ przemoczony substrat zwiększa ryzyko przemarzania. Spośród chorób przy wilgoci może pojawić się zgnilizna korzeni lub mączniak, czasami na młodych pędach występują mszyce, a w ciepłe lata przędziorki.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2.2026