Penstemon Hartwega 'Quartz Red' Penstemon hartwegii 'Quartz Red'

Opis szczegółowy produktu

Penstemon Hartwega 'Quartz Red' - ceniona bylina, która wyróżnia się doskonałym rozgałęzianiem, dzięki czemu rośnie zwarcie. Odmiana silnie krzewi się od nasady, więc nawet bez podpory zachowuje zwarty, wzniesiony pokrój i na rabacie prezentuje się schludnie. Liście są wąskie, lancetowate, ciemno- do średniozielonych, a podczas łagodnej zimy często częściowo pozostają na roślinie. Łodygi są wyraźnie purpurowofioletowe i kontrastują z liśćmi. Od czerwca do sierpnia, w ciepłe lata często aż do września, w górnej części pędów otwierają się rurkowate kwiaty w odcieniu średniej do intensywnej czerwieni z białą gardzielą. Kwiaty pojawiają się wzdłuż całego pędu kwiatostanowego, dzięki czemu efekt barwny jest ciągły i dobrze widoczny nawet z daleka. Dorasta zwykle do 50–70 cm wysokości i szerokości. Nadaje się na przednie i środkowe partie rabat bylinowych, do obsadzania ścieżek, do nasadzeń żwirowych i suchych, a także do większych pojemników. W kompozycjach dobrze łączy się z lawendami, kocimiętkami, szałwiami, rudbekiami i delikatnymi trawami ozdobnymi, wśród których wyróżnia się kontrast czerwieni i zieleni. Pędy kwiatostanowe nadają się także na kwiat cięty, a roślina należy do bylin miododajnych, chętnie odwiedzanych również przez motyle.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca oraz ciepłego, osłoniętego miejsca, w którym gleba zimą nie pozostaje długo mokra. Najodpowiedniejsze jest przepuszczalne podłoże piaszczysto-gliniaste do żwirowego, z dobrym drenażem, o pH w zakresie około 6,5–7,8, często dobrze rośnie również na podłożu lekko wapiennym. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina znosi okresy suszy, a nadmiar wody bywa bardziej ryzykowny niż krótkotrwała susza. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiedni jest wiosenny kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu z niższą zawartością azotu, aby pędy pozostały mocne i nie wybijały nadmiernie. Po przekwitnieniu kępy często zagęszcza się lekkim skróceniem pędów, unika się głębokiego cięcia do starego drewna, a pod koniec zimy usuwa się uszkodzone części i pozostawia część zielonych pędów, co przyspiesza odrastanie. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, w rozstawie 35–40 cm, czyli około 6–9 roślin na m². Dojrzałe rośliny w suchej, dobrze zdrenowanej glebie znoszą zwykle około -20 °C, w chłodniejszych rejonach i przy świeżych nasadzeniach sprawdza się lekkie okrycie gałązkami iglastymi lub sucha ściółka mineralna, która zapewnia przewiewność szyjki korzeniowej zimą. W pojemnikach konieczna bywa zimowa ochrona bryły korzeniowej, a przede wszystkim odprowadzanie nadmiaru wody, ponieważ przemoczone podłoże zwiększa ryzyko przemarzania. Z chorób przy wilgoci może wystąpić zgnilizna korzeni lub mączniak prawdziwy, na młodych pędach pojawiają się czasem mszyce, a w ciepłe lata także przędziorki.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2. 2026