Perowskia łobodolistna 'Little Spire' Perovskia atriplicifolia 'Little Spire'

Opis szczegółowy produktu

Perowskia łobodolistna 'Little Spire' - odmiana 'Little Spire' powstała w Holandii w wyniku selekcji mieszańcowych siewek. Do sprzedaży wprowadzono ją w 1995 roku, a źródła handlowe podają również jej ochronę patentową. Tworzy zdrewniały, wzniesiony półkrzew o białawo kutnerowatych pędach. Liście są głęboko wcinane, szarozielone do srebrzystych, delikatnie owłosione i aromatyczne, o szałwiowej nucie. Od lipca do września w górnej części pędów wznoszą się otwarte, ażurowe wiechy drobnych, dwuwargowych kwiatów w kolorze niebieskofioletowym. Często mają one ciemniejszy kielich, który utrzymuje efekt dekoracyjny także po przekwitnieniu. Zasychające pędy pozostawione na zimę często zachowują subtelną sylwetkę. Pasuje ona również do nowoczesnych nasadzeń i zapewnia schronienie drobnym owadom. Wiechy kwiatowe można wykorzystać także na kwiat cięty, najlepiej wtedy, gdy otworzy się pierwsza jedna trzecia kwiatów. W ogrodach roślina osiąga najczęściej około 60–80 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Perowskia łobodolistna Perovskia atriplicifolia (syn. Salvia yangii) pochodzi z suchych obszarów Azji Środkowej i Południowo-Zachodniej. Rośnie tam na nasłonecznionych, kamienistych zboczach, z których woda szybko spływa.

Uprawa: Do dobrego wzrostu wymaga stanowiska w pełnym słońcu, ciepłego, najlepiej lekko osłoniętego, gdzie nie grozi jej długotrwałe zimowe przemoczenie. Najlepiej rośnie w lekkiej do średnio ciężkiej, dobrze zdrenowanej glebie gliniasto-piaszczystej. Odpowiedni jest odczyn obojętny do lekko zasadowego, pH 6,5 do 8,0, a gleba nie powinna zimą długo pozostawać mokra. Na cięższych glebach gliniastych rośliny sadzi się na niewielkim wale, a do ziemi dodaje się piasek lub żwir. Korzenie mają wtedy dostęp do powietrza i nie cierpią z powodu zgnilizny. Rośliny można sadzić przez cały sezon w rozstawie 40 do 60 cm, w nasadzeniach powierzchniowych około 3 do 5 szt. na metr kwadratowy. Po posadzeniu przez kilka tygodni konieczne jest regularniejsze podlewanie. Po ukorzenieniu perowskia dobrze znosi letnie susze i krótkotrwałe przesuszenie, natomiast źle znosi długotrwałe przemoczenie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wystarczy coroczna wiosenna dawka kompostu lub nawozu o spowolnionym działaniu dla kwitnących bylin, gdyż nadmiar azotu prowadzi do miękkich, wylegających pędów. Wiosną przed ruszeniem wegetacji stare pędy przycina się na wysokości około 10 do 20 cm nad ziemią. Cięcie pobudza wyrastanie silnych, młodych pędów z obfitym zawiązywaniem kwiatów. W naszych warunkach klimatycznych perowskia jest dobrze mrozoodporna do około −23 °C. W pierwszą zimę po posadzeniu korzystna jest lekka ściółka z liści lub kory wokół korzeni. W pojemnikach perowskię uprawia się w obszernych donicach z dobrym drenażem. Wymaga tam regularniejszego podlewania, jednak między kolejnymi podlewaniami dobrze, gdy podłoże lekko przeschnie.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2. 2026