Perowskia łobodolistna 'Prime Time' Perovskia atriplicifolia 'Prime Time'

Opis szczegółowy produktu

Perowskia łobodolistna 'Prime Time' - elegancka i urokliwa bylina, tworząca kolumnowy, wzniesiony krzew. Odmianę 'Prime Time' wyhodował Hans A. Hansen z firmy Walters Gardens w USA i jest ona chroniona patentem PP 34,304 oraz europejskim prawem PBR EU 66276. W porównaniu ze starszymi odmianami wyróżnia się wcześniejszym początkiem kwitnienia, gęstszym rozgałęzieniem oraz sztywniejszymi, wzniesionymi pędami, które słabiej rozkładają się po deszczu i wietrze. Tworzy zwartą kępę, a nawet półkrzew o wysokości zwykle 60–90 cm i szerokości 75–100 cm. Pędy są srebrzystoszare, liście delikatnie podzielone, szarozielone i wyraźnie aromatyczne. Od lipca do października wytwarza gęste, wyjątkowo pełne kłosy drobnych niebieskofioletowych do lawendowofioletowych kwiatów, często o długości 20–30 cm, których wybarwione kielichy przedłużają efekt ozdobny aż do jesieni. Odmiana przyciąga pszczoły, trzmiele i motyle, a w nasadzeniach wygląda lekko i zwiewnie, niczym niebieskawy welon nad srebrzystymi liśćmi. Nadaje się na rabaty żwirowe, do nasadzeń sucholubnych, zieleni miejskiej oraz kompozycji z trawami ozdobnymi, szałwiami, lawendą, jeżówkami, nachyłkami czy rozchodnikami. Dobrze sprawdza się także przy ścieżkach i tarasach, gdzie po dotknięciu liści uwalnia się żywiczno-ziołowy zapach.

Uprawa: Do dobrego wzrostu wymaga stanowiska w pełnym słońcu, ciepłego, najlepiej lekko osłoniętego, gdzie nie jest narażona na długotrwałe zimowe przemakanie. Najlepiej rośnie w lekkiej do średnio ciężkiej, dobrze zdrenowanej glebie gliniasto-piaszczystej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, pH 6,5 do 8,0, która zimą nie pozostaje długo mokra. W cięższych glebach gliniastych rośliny sadzi się na niewielkim wale, a do podłoża dodaje się piasek lub żwir, aby korzenie miały dostęp do powietrza i nie gniły. Rośliny można sadzić przez cały sezon w rozstawie 40 do 60 cm, w nasadzeniach powierzchniowych około 3 do 5 szt. na metr kwadratowy. Po posadzeniu przez kilka tygodni konieczne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu perowskia dobrze znosi letnie susze i krótkotrwałe przesuszenie, natomiast źle znosi długotrwały nadmiar wilgoci. Nawożenie powinno być umiarkowane, wystarczy coroczna wiosenna dawka kompostu lub nawozu o spowolnionym działaniu dla kwitnących bylin, nadmiar azotu prowadzi do miękkich, wylegających pędów. Wiosną przed rozpoczęciem wegetacji stare pędy przycina się na wysokości około 10 do 20 cm nad ziemią, co pobudza wytwarzanie silnych młodych pędów obficie zawiązujących kwiaty. W naszych warunkach klimatycznych perowskia jest dobrze mrozoodporna, mniej więcej do −23 °C, w pierwszą zimę po posadzeniu korzystna jest lekka ściółka z liści lub kory wokół korzeni. W pojemnikach perowskię uprawia się w obszernych donicach z dobrym drenażem, gdzie wymaga regularniejszego podlewania, lecz między kolejnymi podlewaniami korzystne jest lekkie przeschnięcie podłoża.

Autor: Nikol | Rewizja: 8.4. 2026