Perowskia łobodolistna Lacey Blue 'Lisslitt' Perovskia atriplicifolia Lacey Blue 'Lisslitt'

Opis szczegółowy produktu

Perowskia łobodolistna Lacey Blue 'Lisslitt' - kompaktowa odmiana wyhodowana z myślą o niższym i gęstszym pokroju w porównaniu z klasycznymi perowskiami. Sam gatunek pochodzi z suchych obszarów Azji Środkowej, gdzie rośnie na kamienistych, dobrze przepuszczalnych stanowiskach. Odmiana 'Lisslitt' osiąga około 50–70 cm wysokości i 60–80 cm szerokości, tworząc regularne, obficie rozgałęzione krzewinki. Liście są wąskie, głęboko wcinane, szarozielone do srebrzystych, po dotknięciu aromatyczne, z nutą szałwii. Od lipca do września nad liśćmi pojawiają się delikatne, ażurowe kwiatostany utworzone z drobnych, niebieskofioletowych kwiatów zebranych w luźne kłosy. Kwitnienie jest długie i stabilne nawet w suchszych warunkach. Roślina przyciąga zapylacze i dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, lawendami lub bylinami sucholubnymi, którym dodaje lekkości i ruchu.

Uprawa: Do dobrego wzrostu wymaga stanowiska w pełni nasłonecznionego i ciepłego, najlepiej lekko osłoniętego od wiatru, na którym nie jest narażona na długotrwałe zimowe zalewanie. Najlepiej rośnie w lekkiej lub średnio ciężkiej, dobrze zdrenowanej glebie gliniasto-piaszczystej o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego, pH 6,5–8,0, która zimą nie pozostaje długo mokra. Na cięższych glebach gliniastych rośliny sadzi się na niewielkim wzniesieniu, a do ziemi dodaje się piasek lub żwir, aby korzenie miały wystarczający dostęp powietrza i nie gniły. Rośliny można sadzić przez cały sezon w rozstawie 40–60 cm, w nasadzeniach powierzchniowych około 3–5 szt. na metr kwadratowy. Po posadzeniu przez kilka tygodni konieczne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu perowskia dobrze znosi letnie susze i krótkotrwałe przesuszenie, natomiast źle znosi długotrwałe nadmierne uwilgotnienie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wystarczy coroczna wiosenna dawka kompostu lub nawozu o spowolnionym działaniu do bylin kwitnących, ponieważ nadmiar azotu prowadzi do powstawania miękkich, wylegających pędów. Wiosną, przed ruszeniem wegetacji, stare pędy przycina się na wysokości około 10–20 cm nad ziemią, co sprzyja wytwarzaniu silnych młodych pędów z obfitym zawiązywaniem kwiatów. W naszych warunkach klimatycznych perowskia jest dobrze mrozoodporna, mniej więcej do −23°C, a w pierwszą zimę po posadzeniu korzystna jest lekka ściółka z liści lub kory wokół korzeni. W pojemnikach perowskię uprawia się w obszernych donicach z dobrym drenażem, gdzie wymaga regularniejszego podlewania, jednak między kolejnymi podlewaniami dobrze jest pozwolić podłożu lekko przeschnąć. 

Autor: Jana | Rewizja: 22.04. 2026