Perowskia łobodolistna Silvery Blue 'Lissvery' Perovskia atriplicifolia Silvery Blue 'Lissvery'

Opis szczegółowy produktu

Perowskia łobodolistna Silvery Blue 'Lissvery' - odmianę Silvery Blue 'Lissvery' wyhodował Peter Catt, a w Europie jest chroniona pod numerem PBR EU 41143. W porównaniu ze starszymi odmianami wyróżnia się wyraźniej srebrzystym ulistnieniem, mocniejszą budową oraz bardziej zwartym, wzniesionym wzrostem. Tworzy gęsty półkrzew o wysokości około 60–80 cm i szerokości 60–90 cm. Pędy są srebrzystoszare, liście wąskie, delikatnie piłkowane do płytko wcinanych, szarosrebrzyste i po roztarciu aromatyczne. Od lipca do października wydaje mnóstwo drobnych, niebieskofioletowych do lawendowoniebieskich kwiatów w wąskich kłosach, które unoszą się nad liśćmi niczym lekka błękitna mgiełka. Kwiaty bywają pachnące i wabią pszczoły, trzmiele i motyle. Odmiana dobrze komponuje się z lawendami, szałwiami, rudbekiami, przegorzanami, rozchodnikami i trawami ozdobnymi. Sprawdza się na rabatach żwirowych, w kompozycjach roślin sucholubnych, w zieleni miejskiej i w większych pojemnikach, gdzie jej srebrzysty odcień łagodzi nasadzenie niczym poranne światło na kamieniu. W porównaniu z wyższymi perowskiami prezentuje się bardziej schludnie i mniej się rozkłada.

Uprawa: Do dobrego wzrostu wymaga stanowiska w pełni nasłonecznionego, ciepłego, najlepiej lekko osłoniętego, na którym nie jest narażona na długotrwałe zimowe przemoczenie. Najlepiej rośnie w lekkiej do średnio ciężkiej, dobrze zdrenowanej glebie gliniasto-piaszczystej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, pH 6,5–8,0, która zimą nie pozostaje długo mokra. Na cięższych glebach gliniastych rośliny sadzi się na niewielkim wale, a do ziemi dodaje się piasek lub żwir, aby korzenie miały dostęp do powietrza i nie gniły. Rośliny można sadzić przez cały sezon w rozstawie 40–60 cm, w nasadzeniach powierzchniowych około 3–5 szt. na metr kwadratowy. Po posadzeniu przez kilka tygodni konieczne jest regularniejsze podlewanie. Po ukorzenieniu perowskia dobrze znosi letnie susze i krótkotrwałe przesuszenie, natomiast źle toleruje długotrwałe przemoczenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wystarczy coroczna wiosenna dawka kompostu lub nawozu o spowolnionym działaniu dla kwitnących bylin. Nadmiar azotu prowadzi do miękkich, wylegających pędów. Wiosną przed ruszeniem wegetacji stare pędy przycina się na wysokości około 10–20 cm nad ziemią, co sprzyja wyrastaniu silnych młodych pędów z obfitym kwitnieniem. W naszych warunkach klimatycznych perowskia jest dobrze mrozoodporna do około −23 °C, a w pierwszą zimę po posadzeniu korzystna jest lekka ściółka z liści lub kory wokół korzeni. W pojemnikach perowskię uprawia się w obszernych donicach z dobrym drenażem, gdzie wymaga regularniejszego podlewania, jednak między kolejnymi podlewaniami dobrze jest pozwolić podłożu lekko przeschnąć.

Autor: Nikol | Rewizja: 8.4. 2026