Perukowiec podolski 'Candy Floss' Cotinus coggygria 'Candy Floss'

Opis szczegółowy produktu

Perukowiec podolski 'Candy Floss' - odmiana powstała w szkółkach Hillier jako krzyżówka odmian 'Daydream' × 'Grace', a do szerszej sprzedaży trafiła po prezentacji na wystawie Chelsea w 2014 roku. Tworzy zrzucający liście, gęsto rozgałęziony krzew o wzniesionych pędach szkieletowych i bocznych gałązkach. Liście są odwrotnie jajowate do eliptycznych, długości 4–8 cm, gładkie i całobrzegie. Rozwijają się w odcieniu brązowym do czerwonawego, latem przechodzą w świeżą zieleń, a jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo, czerwono, a nawet purpurowo, zależnie od przebiegu pogody. W lipcu i sierpniu zawiązuje duże, ażurowe kwiatostany, z których rozwijają się charakterystyczne „dymne” wiechy. Delikatnie owłosione, różowo zabarwione owocostany utrzymują się nawet przez kilka tygodni i wyróżniają się na tle liści niczym lekka mgiełka. Odmiana sprawdza się jako soliter, w mniejszych ogrodach, a także w swobodnych grupach po 3 szt. Dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, lawendą, szałwiami, perowskią czy ciemnolistnymi berberysami i tawułami. Kwiatostany i liście nadają się także na kwiat cięty, zwłaszcza do suchych kompozycji. Roślina nie ma cierni, jednak jej sok może podrażniać skórę u osób wrażliwych.

Perukowiec podolski po łacinie Cotinus coggygria, to gatunek krzewu lub niewielkiego drzewa, słynący z dekoracyjnych liści i kwiatów. Ten charakterystyczny krzew pochodzi z południowej Europy, zwłaszcza z rejonu Morza Śródziemnego, a także ze środkowych Chin. Krzew lub drzewo może dorastać do 3-5 m wysokości. Liście są skrętoległe, owalne do jajowatych, w szarozielonych odcieniach, z wyrazistym jesiennym przebarwieniem na czerwono, pomarańczowo aż po purpurę. Okres kwitnienia trwa od czerwca do sierpnia, a drobne kwiaty zebrane są w stożkowate kwiatostany, które wprawdzie nie są efektowne, ale tworzą ciekawe skupienia o długości od 15 do 29 cm. Niewielka część kwiatów stopniowo przekształca się w drobne owoce, podczas gdy pozostałe szypułki wydłużają się i zmieniają w czerwonawe włoski, sprawiające wrażenie, że krzew spowija obłok dymu, co w krajach anglojęzycznych przyniosło mu nazwę 'Smoke tree' (drzewo dymne). Dzięki nim perukowiec jest najpiękniejszy wczesną jesienią. Perukowiec podolski najlepiej rośnie na ciepłych, słonecznych stanowiskach, przy czym im więcej słońca, tym bujniejszy wzrost i piękniejsze jesienne przebarwienie, zwłaszcza u odmian o czerwonych liściach. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych i wymaga gleby dobrze zdrenowanej, zawierającej wapń, co zapewnia stosunkowo łatwą pielęgnację oraz wysoką odporność na suszę i zróżnicowane warunki. Ze względu na swoisty pokrój, ulistnienie, kwiatostany i owocostany perukowiec podolski jest na tyle oryginalny, że niezbyt nadaje się do łączenia z innymi roślinami. Lepiej sprawdza się jako wyrazista dominanta na powierzchni ogrodu lub w pasie między nasadzeniami drzew. Pięknie prezentuje się w towarzystwie większych kamieni i ściółki kamiennej. Odmiany czerwone rosną wolniej i są cennymi soliterami, odpowiednimi także do mniejszych nasadzeń, w których mogą wyróżniać się jako przyciągająca wzrok dominanta.

Uprawa: Dla pewnego wybarwienia liści i obfitego tworzenia kwiatostanów zaleca się stanowisko słoneczne, najlepiej w cieplejszej, osłoniętej części ogrodu. W półcieniu krzew rośnie, lecz barwy bywają mniej intensywne. Najlepiej rozwija się w przepuszczalnej, umiarkowanie żyznej glebie o pH około 6–7,5, dobrze znosi także gleby lekko zasadowe, nie toleruje jednak długotrwałego nadmiaru wilgoci ani ciężkich, podmokłych gleb. Młode rośliny sadzi się od marca do października, w cieplejszych regionach także w listopadzie, w rozstawie około 1–1,5 m, zależnie od pożądanej gęstości grupy krzewów. Po posadzeniu wymaga regularnego podlewania, a po dobrym ukorzenieniu stosunkowo dobrze znosi letnie okresy suszy. Nawożenie powinno być umiarkowane, na zbyt żyznych glebach pędy silniej się wydłużają, a krzew może słabiej kwitnąć. Cięcie nie jest konieczne co roku, w razie potrzeby wiosną odmładza się starsze gałęzie lub formuje krzew w niższy, bardziej zwarty pokrój, co sprzyja wyrastaniu młodych, intensywnie wybarwionych pędów. W naszych warunkach klimatycznych odmiana jest mrozoodporna do około −25 °C, w chłodniejszych i wietrznych miejscach lepiej rośnie na stanowisku osłoniętym od wiatru lub z lekką zimową ściółką u podstawy krzewu. Roślina zazwyczaj nie choruje poważnie, na ciężkich i podmokłych glebach może dochodzić do uszkodzenia korzeni i zamierania gałęzi. W odpowiednich warunkach jest to długowieczny, stabilny krzew, który przy minimalnej pielęgnacji zapewnia barwny efekt od wiosny do późnej jesieni.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026