Perukowiec podolski 'Lilla®' PBR Cotinus coggygria 'Lilla®' PBR

Opis szczegółowy produktu

Perukowiec podolski 'Lilla®' PBR - wynik pracy hodowlanej węgierskiego hodowcy Józsy Lászlóa. Ten kultywar został wyselekcjonowany jako naturalna mutacja odmiany 'Royal Purple' w celu zachowania intensywnego koloru, ale radykalnego zmniejszenia pokroju. Roślina tworzy zrzucający liście, gęsto rozgałęziony krzew o kulistym kształcie, który w wieku dorosłym (po 10–15 latach) osiąga wysokość i szerokość około 1,0–1,2 metra. Liście są jajowate, latem intensywnie bordowe do purpurowych, z wyraźną unerwieniem. Kwiaty są drobne, zebrane w szczytowe wiechy o długości do 20 cm. Najciekawszą częścią są jednak sterylne szypułki kwiatowe, które po przekwitnięciu wydłużają się i pokrywają drobnymi włoskami, tworząc słynny efekt kolorowego dymu. W kompozycji ogrodowej wykorzystywany jest jako dominujący element kolorystyczny w małych przestrzeniach, na rabatach z rozstawą 1 metra lub jako luksusowa soliter w zieleni mobilnej. Kwiatostany nadają się do cięcia do suchych bukietów. Liście i drewno zawierają taniny i olejki eteryczne, które historycznie wykorzystywano w garbarstwie i medycynie ludowej ze względu na ich właściwości ściągające, jednak spożycie może spowodować problemy żołądkowe.

Perukowiec podolski, łacińska nazwa Cotinus coggygria, jest rodzimym gatunkiem krzewu lub małego drzewa, znanego ze swoich dekoracyjnych liści i kwiatów. Ten charakterystyczny krzew pochodzi z południowej Europy, zwłaszcza z rejonu Morza Śródziemnego, a także z obszaru środkowych Chin. Krzew lub drzewo może osiągać wysokość 3-5 m. Liście są naprzemianległe, owalne do jajowatych, w odcieniach szaro-zielonych z wyraźnym jesiennym przebarwieniem do odcieni czerwonego, pomarańczowego aż po purpurowy. Jego kwitnienie, które przypada od czerwca do sierpnia, przynosi drobne kwiaty ułożone w stożkowate kwiatostany, które choć nie są wyraziste, tworzą ciekawe skupiska kwiatów o długości 15 do 29 cm. Ograniczona liczba tych kwiatów stopniowo przeradza się w drobne owoce, podczas gdy pozostałe szypułki wydłużają się i zamieniają w czerwonawe włoski, tworząc wrażenie, że krzew jest otoczony obłokiem dymu, co przyniosło mu w krajach anglojęzycznych przydomek 'Smoke tree' (drzewo dymne). We wczesnej jesieni, dzięki nim, perukowiec jest najpiękniejszy. Perukowiec najlepiej rośnie na ciepłych i słonecznych stanowiskach, przy czym im więcej słońca, tym bogatszy wzrost i cieszące oko jesienne przebarwienie, zwłaszcza u odmian z czerwonymi liśćmi. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych i wymaga dobrze przepuszczalnej gleby, z zawartością wapnia, co gwarantuje jej stosunkowo łatwą pielęgnację i wysoką odporność na suszę oraz różnorodne warunki. Ze względu na swój szczególny pokrój, ulistnienie, kwitnienie i owocowanie, perukowiec jest tak charakterystyczny, że nie nadaje się zbytnio do łączenia z innymi roślinami. Lepiej sprawdzi się jako wyrazista roślina dominująca na terenie ogrodu lub w pasie między kulturami drzewiastymi. Pięknie wygląda w połączeniu z większymi kamieniami i kamiennym mulczem. Czerwone odmiany rosną wolniej i są znaczącymi soliterami, odpowiednimi również do mniejszych nasadzeń, gdzie mogą wyróżniać się jako przyciągająca wzrok roślina dominująca.

Uprawa: Kluczem do udanej uprawy jest wybór stanowiska w pełnym słońcu i osłoniętym. Perukowiec to roślina światłolubna, a w cieniu liście stają się zielone, a krzew przerzedza się. Preferuje gleby przepuszczalne, raczej lekkie, gliniasto-piaszczyste z wyższą zawartością wapnia (optymalne pH 6,5–8,0). Roślina nie toleruje trwałego zamoknienia i ciężkie gleby gliniaste, gdzie grozi jej więdnięcie z powodu werticiliozy. Po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie, jednak gdy roślina się ukorzeni, staje się bardzo odporna na suszę dzięki swojemu głębokiemu systemowi korzeniowemu. Nawożenie zaleca się jedynie umiarkowane, na wiosnę nawozami o stopniowym uwalnianiu składników odżywczych. Cięcie tej karłowej odmiany nie jest konieczne, ale aby utrzymać bardzo gęsty pokrój, można wiosną lekko przyciąć zeszłoroczne pędy. Podczas uprawy w pojemnikach niezbędny jest wysokiej jakości drenaż i ochrona doniczki przed przemarzaniem. Odmiana charakteryzuje się doskonałą mrozoodpornością w zakresie od -24 °C do -29 °C. Wśród sporadycznych szkodników znajdują się mszyce, a wśród chorób należy szczególnie uważać na mączniaka w okresach wysokiej wilgotności powietrza. Zalecany rozstaw przy sadzeniu grupowym wynosi 80–120 cm.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.05. 2026