Perukowiec podolski MAGICAL RED FOUNTAIN 'Kolmarfo' Cotinus coggygria MAGICAL RED FOUNTAIN 'Kolmarfo'

Opis szczegółowy produktu

Ruj włoski MAGICAL RED FOUNTAIN 'Kolmarfo' - nowoczesna, liściasta, ozdobna odmiana ruja włoskiego z asortymentu Kolster. Nazwa handlowa MAGICAL RED FOUNTAIN podkreśla bogate, różowoczerwone kwiatostany oraz charakterystyczne, ciemne ulistnienie. Gatunek podstawowy Cotinus coggygria pochodzi z południowej Europy, Bałkanów, Kaukazu, Azji Zachodniej i ciepłych regionów Chin, gdzie rośnie na suchych zboczach, w jasnych zaroślach oraz na kamienistych, często wapiennych glebach. 'Kolmarfo' tworzy gęsty krzew o pokroju od wyprostowanego do szeroko zaokrąglonego. W typowych warunkach ogrodowych osiąga wysokość około 2–3 m i szerokość 1,5–2,5 m, a po 10 latach zazwyczaj około 2,5 m. Liście są eliptyczne do owalnych, w sezonie czerwono-brązowe, winne aż purpurowe, miejscami z delikatnym różowym brzegiem na młodych przyrostach. Jesienią zmieniają barwę na odcienie pomarańczowe, czerwone i szkarłatne. Od czerwca do sierpnia tworzą się bogate, ażurowe wiechy drobnych kwiatów. Po przekwitnięciu wydłużają się delikatne, owłosione szypułki, tworząc różowoczerwoną, dymną aurę, od której ruji wzięła się ludowa nazwa „drzewo perukowe”. Kwiatostany nadają się do cięcia i suszenia. Odmiana ta sprawdzi się jako solitery przy trawniku, w nowoczesnych nasadzeniach mieszanych, w większych donicach, przy tarasach oraz w luźnych grupach z bylinami. Świetnie komponuje się z trawami ozdobnymi, perowskią, szałwiami, rozchodnikami, asfodelem, szantą, białymi różami, lawendą i krzewami o srebrzystych liściach.

Włochaty rudy łacinie Cotinus coggygria, jest rodzimym gatunkiem krzewu lub małego drzewa, znanego ze swoich dekoracyjnych liści i kwiatów. Ten charakterystyczny krzew pochodzi z południowej Europy, zwłaszcza z rejonu Morza Śródziemnego, a także z obszaru środkowych Chin. Krzew lub drzewo może osiągać wysokość 3-5 m. Liście są naprzemianległe, owalne do jajowatych, w odcieniach szaro-zielonych z wyraźnym jesiennym przebarwieniem do odcieni czerwonego, pomarańczowego aż po purpurowy. Jego kwitnienie, które przypada od czerwca do sierpnia, przynosi drobne kwiaty ułożone w stożkowate kwiatostany, które choć nie są wyraziste, tworzą ciekawe skupiska kwiatów o długości 15 do 29 cm. Ograniczona liczba tych kwiatów stopniowo przeradza się w drobne owoce, podczas gdy pozostałe szypułki wydłużają się i zamieniają w czerwonawe włoski, tworząc wrażenie, że krzew jest otoczony obłokiem dymu, co przyniosło mu w krajach anglojęzycznych przydomek 'Smoke tree' (drzewo dymne). We wczesnej jesieni, dzięki nim, perukowiec jest najpiękniejszy. Perukowiec najlepiej rośnie na ciepłych i słonecznych stanowiskach, przy czym im więcej słońca, tym bogatszy wzrost i cieszące oko jesienne przebarwienie, zwłaszcza u odmian z czerwonymi liśćmi. Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych i wymaga dobrze przepuszczalnej gleby, z zawartością wapnia, co gwarantuje jej stosunkowo łatwą pielęgnację i wysoką odporność na suszę oraz różnorodne warunki. Ze względu na swój szczególny pokrój, ulistnienie, kwitnienie i owocowanie, perukowiec jest tak charakterystyczny, że nie nadaje się zbytnio do łączenia z innymi roślinami. Lepiej sprawdzi się jako wyrazista roślina dominująca na terenie ogrodu lub w pasie między kulturami drzewiastymi. Pięknie wygląda w połączeniu z większymi kamieniami i kamiennym mulczem. Czerwone odmiany rosną wolniej i są znaczącymi soliterami, odpowiednimi również do mniejszych nasadzeń, gdzie mogą wyróżniać się jako przyciągająca wzrok roślina dominująca.

Uprawa: Dla uzyskania niezawodnego wybarwienia liści i tworzenia kwiatostanów zaleca się wybór słonecznego stanowiska, najlepiej w cieplejszej i osłoniętej części ogrodu. W półcieniu krzew rośnie, ale kolory są mniej intensywne. Najlepiej rośnie na przepuszczalnej, średnio żyznej glebie o pH około 6–7,5, dobrze znosi gleby lekko zasadowe, ale nie toleruje długotrwałego przemoczenia i ciężkie, podmokłe gleby. Młode rośliny sadzi się od marca do października, w cieplejszych rejonach również w listopadzie, w odstępach około 1–1,5 m w zależności od pożądanej gęstości grupy krzewów. Po posadzeniu wymaga regularnego podlewania, po dobrym ukorzenieniu dość dobrze znosi letnie susze. Nawożenie jest umiarkowane, na zbyt żyznych glebach pędy wydłużają się, a krzew może mniej kwitnąć. Cięcie nie jest konieczne co roku, w razie potrzeby wiosną odmładza się starsze gałęzie lub krzew formuje się do niższego, bardziej zwartego pokroju, co sprzyja tworzeniu młodych, intensywnie wybarwionych pędów. W naszych warunkach odmiana jest mrozoodporna do około −25 °C, w chłodniejszych i wietrznych rejonach lepiej rośnie w miejscu osłoniętym od wiatru lub z lekkim zimowym mulczem u podstawy krzewu. Roślina zazwyczaj nie cierpi na poważne choroby, na ciężkich i podmokłych glebach może wystąpić uszkodzenie korzeni i obumieranie gałęzi. W odpowiednich warunkach jest to długowieczny, stabilny krzew, który zapewnia efekt kolorystyczny od wiosny do późnej jesieni przy minimalnej pielęgnacji.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026