Pięciornik krwisty - Potentilla atrosanquinea Potentilla atrosanquinea

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik ciemnoczerwony - syn. pięciornik himalajski. Pochodzi z górskich zboczy Himalajów i Tybetu, gdzie rośnie na słonecznych, dobrze przepuszczalnych stanowiskach z chłodniejszym latem. W ogrodzie tworzy kępiasty pokrój z cieńszych, sztywno wzniesionych pędów i dłoniasto-klapowanych, trójklapowych liści z delikatnym owłosieniem, które w suchym powietrzu lekko szarzeją. Od czerwca do września na końcach pędów pojawiają się otwarte kwiatostany z miseczkowatymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm. Płatki korony mają ciemnowiśniowy do ciemnoczerwonego odcień, który dobrze komponuje się z szarolistnymi bylinami i trawami. W pełni rozwinięta zazwyczaj osiąga 45–75 cm wysokości i 30–60 cm szerokości, w zależności od wilgotności i konkurencji korzeni. Jest ceniona również jako roślina dla zapylaczy, ponieważ dostarcza pyłku i nektaru w czasie, gdy część bylin już przekwita. W kompozycji sprawdza się z szałwiami, krwawnikami, bodziszkami, kocimiętką i kostrzewami, ewentualnie jako akcent kolorystyczny w naturalistycznych nasadzeniach. W uprawie czasami pojawiają się spokrewnione lub hybrydowe rośliny o podobnym wyglądzie, dlatego warto trzymać się sprawdzonej nazwy botanicznej.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie wytwarza najwięcej kwiatów, ale toleruje również lekki półcień. Preferuje przepuszczalną, średnio żyzną glebę ogrodową, od piaszczystej po gliniastą, o odczynie w przybliżeniu pH 6–8; w ciężkiej i podmokłej glebie cierpi wiosną po zimie z powodu uszkodzenia korzeni, dlatego zaleca się dobrą drenaż. Po posadzeniu w okresie od marca do października młode rośliny potrzebują bardziej regularnego podlewania, później dobrze znoszą letnie susze i nie wymagają intensywnego nawadniania. Wiosną wystarczy cienka warstwa kompostu lub umiarkowana dawka nawozu dla krzewów kwitnących, co pobudzi tworzenie młodych pędów. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, usuwając stare i przemarznięte gałęzie oraz lekko skracając krzew; raz na kilka lat można silniej odmłodzić część starszych pędów. Na niski żywopłot wybiera się rozstaw około 0,5–0,7 m, przy nasadzeniach powierzchniowych pokrywających grunt około 3–4 krzewy na 1 m². Mrozoodporność do około −34°C umożliwia niezawodne przezimowanie we wszystkich rejonach; krzew zazwyczaj mało cierpi z powodu chorób i szkodników, czasami mogą pojawić się mszyce lub mączniak prawdziwy na podmokłych stanowiskach.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02.2026