Pięciornik krwisty Potentilla atrosanguinea

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik krwisty - syn. pięciornik himalajski. Pochodzi z górskich zboczy Himalajów i Tybetu, gdzie rośnie na słonecznych, dobrze zdrenowanych stanowiskach o chłodniejszym lecie. W ogrodzie tworzy kępę z cieńszych, mocnych, podnoszących się pędów oraz dłoniasto podzielonych, trójdzielnych liści z delikatnym owłosieniem, które w czasie suszy lekko szarzeją. Od czerwca do września na szczytach pędów pojawiają się luźne kwiatostany z miseczkowatymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm. Płatki mają ciemnowinny do głęboko czerwonego odcień, który dobrze wyróżnia się obok bylin i traw o szarych liściach. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 45–75 cm wysokości i 30–60 cm szerokości, w zależności od wilgotności i konkurencji korzeni. Jest ceniony także jako roślina dla zapylaczy, ponieważ dostarcza pyłku i nektaru w okresie, gdy część bylin już przekwita. W kompozycjach sprawdza się z szałwiami, krwawnikami, bodziszkami, kocimiętką i kostrzewami, a także jako barwny akcent w nasadzeniach o naturalistycznym charakterze. W uprawie spotyka się niekiedy pokrewne lub mieszańcowe rośliny o podobnym wyglądzie, dlatego warto trzymać się sprawdzonej nazwy botanicznej.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie wytwarza najwięcej kwiatów, znosi jednak także lekki półcień. Odpowiada mu przepuszczalna, średnio żyzna gleba ogrodowa, od piaszczystej po gliniastą, o odczynie w przybliżeniu pH 6–8. W ciężkiej i podmokłej ziemi korzenie wiosną po zimie ulegają uszkodzeniom, dlatego zaleca się dobry drenaż. Po posadzeniu w okresie od marca do października młode rośliny wymagają regularniejszego podlewania, później dobrze znoszą letnie przesuszenie i nie potrzebują intensywnego nawadniania. Wiosną wystarczy cienka warstwa kompostu lub umiarkowana dawka nawozu do roślin kwitnących, która pobudzi wzrost młodych pędów. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, usuwając stare i przemarznięte pędy oraz lekko skracając roślinę, a co kilka lat można część starszych pędów silniej odmłodzić. Do niskich obwódek stosuje się rozstawę około 0,5–0,7 m, przy nasadzeniach okrywowych sadzi się ok. 3–4 rośliny na 1 m². Mrozoodporność do około −34°C pozwala na pewne zimowanie we wszystkich regionach Polski. Roślina zwykle mało choruje i rzadko jest atakowana przez szkodniki, sporadycznie na zbyt wilgotnych stanowiskach mogą pojawić się mszyce lub mączniak prawdziwy.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02. 2026